1. firâz-ı zirve-i sînâ-yı kahra yükselerek
    oradan,
    oradan düşmek ölmek istiyorum
    cevf-i ye's âşinâ-yı hüsrâna...

    titrek
    parıltılarla yanan mesâ-yı mezbaha-renk
    dağılırken suhûr-ı üryâna,
    firâz-ı zirve-i sînâ-yı kahra yükselerek
    oradan,
    oradan düşmek ölmek istiyorum
    cevf-i ye's âşinâ-yı hüsrâna...

    kanlı bir gömlek
    gibi hârâ-yı şemsi arkamdan
    alıp sürükleyerek,
    o dem ki refref-i hestîye samt olur ka'im
    ve bir günün dem-i âlâyiş-i zevâlinde
    sürüklenir sular âfâka şu'le hâlinde
    o dem ki kollar açar cism-i nâ-ümide adem
    bir derin sesle "haydi" der uçurum,
    o dem,
    firâz-ı zirve-i sînâ-yı kahra yükselerek
    oradan,
    savt-ı ümmîd-i kalbi dinlemeden
    cevf-i hüsrâna düşmek istiyorum.