1. en iyi tasvirini lev nikolayeviç tolstoy yapmıştır.
    "son gördüğü günden beri ivan ilyiç çok değişmiş, daha da zayıflamıştı. ama yüzü bütün ölülerinki gibi, canlı olduğu zamankinden daha güzel, en önemlisi daha görkemli bir görünüşe bürünmüştü. bu yüzde yapılması gereken şeyi doğruluğuna inanarak yapanların kendinden emin ifadesi vardı. yüzün duruşunda, ayrıca, yaşayanlara bir sitem, bir anımsatma isteği okunuyordu." smert ivana iliça

    en net tasvirin yapıldığı kısım, "yapılması gereken şeyi doğruluğuna inanarak yapanların kendinden emin ifadesi" benzerliğini görerek tespit ettiği kısımdır.
    elbette ben görecek değildim, elbette lev tolstoy görecekti.

    bana kalsa; "vurur yüze ifadesi, öldük işte bitanesi" der geçerdim.