1. bazenleri, cevap verirken, evet, yerine kullandığımız bir sözcük.

    çay ister misin?

    evet, biraz eğreti geliyor. isterim, keza daha da beter. sıkıntı, "fazla kişisel" olmaları bana kalırsa. ama "olur" öyle mi? alakası bile yok. tamamen havada, ne nesnesi var, ne öznesi var, geniş zaman kipinde. çay içmek istediğimizi belirtiyoruz ama aynı zamanda kesinlikle sorumluluk kabul etmiyoruz. çay içmek isterim ama valla benimle bir alakası yok, böyle bir anda gökten kucağıma düştü bu istek. benim haberim yoktu, der gibiyiz.
  2. u'yu çiftlersem kayıtsızlık ifadesi gibi geldiğinden zaman zaman başvurduğum cevap. isterim çok net, sorunun yüklemini tekrar edersem yine aşırı bir isteklilik... aşırı isteğin altını çizmek içinse yanına illaki bir "walla"
    mesut