1. bazı ülkelerde yasal, bazılarında değil. mesela türkiyede ötenazi hakkı diye bir şey yasal değil, doktorlar ötenazi yaparlarsa kasıtlı olarak adam öldürmek ile suçlanıyorlar.

    peki ya tedavisi olmayan hastalığa sahip insanlar? her gün düzelmeyeceğini bile bile acı çeken insanlar? hayvanların ötenazi hakkı oluyor da insanların olmaması saçma değil mi?
  2. normalde ölmek çok umrumda değildir. yaşlanınca kafama sıkmayı falan düşünürüm ama ilk kez bu düşüncemi sorguladım. ötenazi için kliniğe giden ve ilacı almasından ölümüne kadar olan süreci izledim ve artık o kadar da korkusuz değilim ölüm konusunda. hayır ölmekten korkmuyorum hala ama o adamın ilacı içerken yanındaki eşi ve arkadaşının vakur durmaya çalışması, adam su diye çırpınırkenki halleri ve en son öldüğü zamanki yüz ifadeleri ötenazinin bencillik olup olmadığını düşündürdü.
    wtf
  3. hayır ya! kimse ölmesin. hatta ölmek isteyenleri ikna edebilen bir sistem icad edilsin. ne kadar kötü vaziyette olursan ol, yaşamalısın, diğer insanlara aktarabileceğin, öğretebileceğin bir şeyler vardır. yaşa ve anlat; biri ya da birileri senin hayata kattığın şeylerle hayatı yeniden değerli bulabilir. lütfen ölme! yaşama sımsıkı tutun!
    diyen, cesaret veren, mutsuzlukları nötrleyebilen bir sistem olsun! kimse ölmesin...
  4. olmalıdır. düşünülen düşünülenin aksine; ölüm korkunçluğundan daha kötü bir şey varsa, yakın zamanda acılı bir hastalık yüzünden öleceğini bilip buna gün hatta saat sayarak yaşamaya çalışmaktır. tedavisi olmayan bir hastalığın pençesinde daha fazla yaşamak istemiyor ve bu işi kendiniz halletmek istiyorsanız bunu acısız bir şekilde size sağlamaya hazır klinikler var. türkiye'de de olmalı. dignitas kliniğinde gerçekleşen bir ötenazi (ötanazi) seansı
  5. ötenazi hakkı olmalı mıdır, bence ötenazi doğrudan haktır.

    geri dönüşü olmayan durumlarda, ölümü acı içinde ilaçlarla makinelerle bekleyen insanlar için en doğal hak olmalı ötenazi. ben cesur dayanıklı bir insan değilim acı çekerek ölmeyi beklemek yerine ötenaziyle kolaya kaçarım ama anne babamı düşününce de düşüncelerim değişmiyor. onları kaybetmek hayattaki en büyük korkularımdan biri, onların acı içinde ölümü beklemesini izlemeye dayanamam. bana kalırsa ne kadar zor da olsa ölmemeliler ama onların acısıyla acı çektiğimi görerek daha fazla acı çekmelerini istemem. eğer onların tercihi ötenazi olursa karşı koymaya hakkım yok beni yalnız bırakamazsınız diyemem.
  6. nasıl yaşayacağını seçemeyen insan , en azından nasıl ölebileceğini seçebilmeli.