1. burada yağmur yağıyor
    aralıksız yağıyor günlerdir
    ama sen yine de şemsiyeni
    almadan gel ilk otobüsle

    buğulanan camlara usulca
    yüzünü çiziyorum ki yüzün
    bir yağmur damlası olup
    düşüyor yapraklarına gülün

    güller de bozamıyor bu uzun
    karanlık sessizliğini kentin
    anılarını yitiriyor sokaklar
    bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları

    tarih de kekemeleşiyor bazan
    ki o zaman aşktır tek bilici
    aşksa yürümek gibi bir şey
    duyabilmek kuşların gelişini

    anısı bizsek eğer bu kentin
    unuttuğu türküler bizsek
    acıyı rehin bırakıp bir güle
    anımsatmalıyız bunları bir bir

    sonra yürümeliyiz seninle
    sokaklara caddelere çıkmalıyız
    belki bir aşktır bu kentin
    belleğini geri getirecek olan

    burada yağmur yağıyor ama sen
    şemsiyeni almadan gel yine de
    özletiyor bu çılgın sağanak seni
    sırılsıklam özletiyor biliyor musun