1. "insan parası varsa çalışmak zorunda kalmaz. böylece zamanı satın alır. bu kalan zamanda da kendini mutlu edebilecek şeyleri yapar. yani para mutluluğu satın alır."

    albert camus'un aforizması bu ve haksız da sayılmaz eğer paranız varsa mutluluğu satın alabilirsiniz.
  2. "ne paraya çevrilmez, biz onun peşindeyiz..."
    behçet necatigil
  3. mutluluğun tanımını ortaya koyduğumuzda yanıt bulacak sorudur. kişiye göre değişir.

    mutluluk diye tanımladığımız olaya erişmemiz için paraya ihtiyacımız varsa evet, satın alır.
    ama mutluluğa erişmek için para bir etken değilse mutluluğa para olmadan da ulaşılabilir.

    seni mutlu eden şeyleri yaz, karşılarına parasal değerini yaz. hepsinin karşısında 0 varsa demek ki senin mutluluğun paraya bağlı değil.
  4. benim mutluluğumu satın alır.
  5. paranızın mutluluğu satın almak gibi bir hedefi yok. öncelikle bunu kabul etmeli. satın almak isteyen sizsiniz.

    şöyle ki;
    sigara içmiyorsan 'şu sigaradan ne anlıyorsunuz, hiç mi irade yok sizde, bırakın şunu' demek kolaydır. denir tabi ki sorun yok. ama bu söz, sigara içenin psikolojisini bilmeden konuşan birinin sözünden öte bir şey değildir. (sigarayı bırakanlar müstesna)
    sahip olmadığımız değerler veya psikolojik etkenler için çok güzel yorum yapabiliriz. bu yorumların yüksek oranı laf salatasıdır.
    bir fakir ya da ortadirek, zenginlerin psikolojisi için yorum yaparsa yanılma oranı yüksektir.

    'para mutluluğu satın alır mı?'
    insan, içinde bulunduğu ortamın meydana getirdiği ihtiyaçları eksiltmeye çalışır. ihtiyacınız, sizin istedikleriniz değil, yapmak zorunda olduğunuz şeylerdir çoğu zaman. sizin ihtiyaç duyduğunuz şey, zengin birinin hobisidir belki de.

    mutluluk, tarifi değişen bir şey bana göre.
    ortalama geliri olan birinin mutluluğu, evladına 200 tl değerinde bir bisiklet alabilmekse, zengin olanın mutluluğu da benzerdir. ama onun almak istediği bisiklet belki 30-40 bin tl dir.
    mutluluk, maddiyata endeskli mi? olabilir. ama kaynağı çağa göre değişir. insan en mutlu anlarını 'sahip olduğunda' yaşıyorsa, alım gücü önemli değil midir?

    derler ki; zenginliğiniz, ne kadar çok şeye sahip olduğunuzla değil, ne kadar az şeye ihtiyaç duyduğunuzla ilgilidir.
  6. satılık bir mutluluktan ne kadar fayda gelirse o kadar satın alır.
  7. para size mutluluk satın almaz. para size mutlu olabileceğiniz araçlar ve olasılıklar satın alır. para size iştah satın almaz, para size yiyebileceğiniz en lezzetli şeyleri satın alır. parayı amaçlarsanız dünyanın en zengini de olsanız mutsuz olursunuz parayı araç olarak kullanırsanız mutlu bir insan olursunuz.
  8. "muhtaç duruma düşmemek" gibi algılarsak, alır.

    6 aydır yırtık ayakkabı giyen biri olarak olaya çocuk açısından bakacağım. markete girdik; et reyonuna gittik niye ufakliga protein gerek. çıktık; eee çocuk bu sosyallesecek oyun grubuna götürdük. saati 150 tl civari, hep kapalı ortam olmaz doğaya çıkalım, evde kek poğaça köfte vs. yaptık fırın çalıştı, aaaa elektrik faturasina ne olmuş böyle dedik.

    5 küsür liradan benzin aldık gittik. hopladik zipladik ağaçlara baktık limon zeytin vs topladık çamurdan şekil yaptık falan.

    6 ayda bir ayakkabı, her sene mont kazak vs kiyafet aldık. (aklıma gelmişken bunu yazayım: bayramda markete gittik, mahşeri bir kalabalık saat geç oldu vs derken çikolata almayı unuttuk. eş kişisi evde yok, en yakın akraba eş dost da 800 km uzakta diye evde eski püskü kiyafetlerle oturuyoruz. kapı çaldı, açtım baktım köyün çocukları hep bir ağızdan iyi bayramlar dedi;) size de iyi bayramlar çocuklar dedim demesine ama evde şeker yok! karşılıklı beklesiyoruz kapıda, bu arada bemin ufaklık üstünde demir ilacı, elma suyu gibi envai çeşit leke bulunan tişört, altinda pacalari kisalmis pijamasi ile kapiya geldi. çocuklar biz şeker almayi unuttuk, ama poğaça kurabiye kek yaptim onlardan getireyim dedim. en büyükleri niye yok, bugün bayram olduğunu bilmiyor musun dedi, diğeri de bebeğe neden bayram kıyafeti almadın dedi.)

    eee oyuncak olmazsa olmaz onu da aldık.

    seneye okula gidecek bir de kırtasiye servis yemek parası derken anne yırtık ayakkabıyla gezmeye devam, baba da en son 2 yıl önce bir kazak almıştı onla bütün kış devam. ha mutlu muyuz valla mutluyuz.

    sonuç; şu an içinde bulunduğun maddi olanaklara göre değişir.
  9. para ve zaman insanların eksikliğini en çok hissettiği şeylerdir. ikisine de sahip olmak stres seviyesini düşürür ama mutluluk farklı bir şey. tatmin duygusu gerekiyor.
  10. para mutlu olmak için gereken tüm şartları satın alır, geriye sadece bu şartların mutluluğu doğurması kalır.