1. zaman zaman benim de takındığım gittikçe yaygınlaşan tutum .

    popüler olan her şey iyidir, güzeldir demiyorum hatta çoğu kötüdür diyebilirim ancak bazen sırf popüler olduğu için, popülariteye olan önyargımızdan dolayı yerdiğimiz hadi yermesek de hakettiği ilgiyi göstermediğimiz şeyler de oluyor. aslında sevdiğimiz ama çok sevildiğini ya da çok ilgi gördüğünü görünce soğudumuz şeyler gibi. o yüzden kimsenin bilmediği sevilebilecek şeyleri bulunca mutlu oluyor, bize ait hissediyoruz. sadece bizim anlayabildiğimiz bir güzellik anlayışını keşfetmişcesine.

    bu durum bana; sanki bir bütün olarak gördüğümüz diğerlerinden, farklı olabilme adına takınılan haksız bir tavır gibi geliyor.

    tekrar altını çizmekte fayda var; sığ, kalitesiz ve hakettiği ilgiden fazlasını gören popüler olan şeylerin eleştirilmesi, yerden yere vurulması açısından herhangi bir sorun yok ama popüler olan her şey de kötü değildir.
  2. popüler olan her şeyi kötülemek de bir nebze hastalıktır.

    mesela şuanda popüler olmaması gereken çok şey var. gereksiz şarkıcılardan saçma eşyalara kadar. işte onları eleştirenleri normal karşılarım ama gerçekten iyi bir şeyi marjinallik için eleştiren insan da en az o saçma şeyleri popüler eden kitle kadar maldır benim için.
  3. insan her zaman daha yeni olanı aramalı,insanın daima bir konu hakkında özgün fikirleri ve yorumları olmalı. farklı bir açıdan olaylara ve objelere bakmak her zaman başkalarından bir adım önde olmayı,fark yaratmayı ve self evolution(gelişim) 'i getirir.bu yüzden popularizmden mümkün olduğunca uzaklaşırsa kişi özgürlüğüne kavuşabilir,birey olma farkındalığına varabilir,diğerleriyle aynı düşünceyi paylaşmak zorunda olmadığını anlar.bildiğiniz gibi her zaman sürüden ayrılanı kurt kapmaz,sürüyü terk eden kuzu belki çok daha bereketli topraklar da bulabilir.
  4. kısmen bende de var bu huy ama kötüleme değil beğenmeme durumu var. bir şarkı yada kitap çıkıyor biliyorsun bunun yapılma amacı var olma amacından çok uzak ve kısa zamanda tüketilip gidecek. ben niye bu amaçla yapılan yada çoğunluk alkışladığı için bir şeyi takdir etme zorunluluğu taşıyayım. yaşamın her alanında kalabalıktan ayrı bireyselliğin farkında olmak gerekir. hiç bir zaman marjinal olma amacım da olmadı, zevklerimi biliyorum sadece.
  5. hiçbir zaman çok okunanlardan kitap almama sebebim.
  6. gozlemlerime gore 15 yaş civari baslayip 24 25lere kadar çıkabiliyor bu durum. sonra olgun bi insan oluyor ve populerin de bir kültür oldugunu anliyorsunuz.
    (bkz: popüler kültür)
  7. popüler olunca değer kaybetmez ki güzel olan.
  8. sanırım "bu avam insanlarla aynı şeyi seviyor olamam." düşüncesinin sonucudur. yani ürünle ilgili değil; ürünün etki alanıyla ilgili bir durum.
  9. benim arkadaşım da var böyle düşünene. mesela bir film söylüyorsun ''yaa o ne öyle herkesin dilinde herkes izlemiş ben izlemiyeyim'' söylediğim film de ya leon yada kült diye adlandırılan klasik filmler. aynı şekilde tüm kitap ve müzikler için de aynısını söylüyor. sonuç olarak gelişmemiş ve yobaz bir şekilde yaşamını sürüyor. bazı şeyler gerçekten popüler olmayı hak ettikleri için olurlar, üzerlerinde büyük emek ve çabalar olduğu için istemsiz bir sonucu olur popülerlik. o yüzden çeneler kapatılsın lütfen
  10. kült olmuş her yapıtı beğenmek zorunda hissetmek gibi, popüler olan her şeyi kötülemekte moda oldu. popüler olması illa ayağa düştü anlamına mı gelir? bence hayır. popüler olan güzel şeylerde vardır. size katacağı küçük bir bilgi olsa bile önemlidir. bu bakış açısından yaklaşıp irdelemek gerek.
    anlamadan, herkes izliyor, okuyor, dinliyor diye koyun sürüsü gibi takip etmek asıl problem.