1. septisizmi tam anlamıyla benimseyen ilk filozoftur.
    çeşitliliğin bir sonsuzluk silsilesi olduğuna karar vermesi, iskender'in ordusunda bir asker olarak hindistan'a gitmesine dayanır.

    buna dayanarak bilginin zamandan ve mekandan bağımsız olmadığını, dolayısıyla yalnızca bulunulan zamanda ve mekanda geçerli olduğunu savunur ve büyük bir meraksızlık örneği sergiler.

    kendisinden önce gelen platon ve aristo'nun aksine matematiğin evrenselliğini reddetmiştir.
    çünkü ona göre, tüm ispatlar kanıtlanmamış öncüllerden oluştuğu için şüphe kaçınılmaz olacaktır.

    zaten bu görüş, septiklerin vurdumduymazlığının en önemli sebeplerinden biridir.
    şüphe kaçınılmazsa, her şey oluruna bırakılmalıdır.
  2. kendisi ve öğretileri -ayrıca diğer pek çok antik yunan filozoflarının yaşamları- hakkındaki bilgileri roma yurttaşı, filozof sextus empiricus sayesinde edindiğimiz, sistematik anlamda septisizmin kurucusu kabul edilen filozof.

    yaşamı zamanında her türlü felsefe genellikle etik ve mutluluk (eudaimonia) ile ilişki içerisinde bulunduğundan, onun kuşkuculuğunun temelleri de insanın yaşamı üzerinden şekillenir. büyük iskender'in ordusunda bulunup, seferler sırasında geçtiği ulusların vatandaşlarının mutlu yaşamının kaynağını fakirlik ve bilisizlikten geldiğini gören pyrrhon, insanın genel bir mutluluk durumuna ulaşmasının ancak mutlak bir bilgisizlik içinde, kesin bir yargıya varmadan (epokhe) geleceğini söyler. empiricus'un bildirdiğine göre de tuhaf bir adammış; halka hitap ettiği sırada argümanlarının gülünç olduğunu düşünen insanlar onunla alay eder, konuşması bitmeden mekanı terk ederlermiş; o yine de tek başına konuşmasını bitirir de öyle ayrılırmış.