• youreads puanı (9.00)
  1. kır evinin verandasında bir rüzgar gülüne rastladım
    insanmışcasına konuşmaya başladım
    dedim, benim kadar yalnızsan
    tek gecelik bir aşksan
    omuzlarına abanan
    bir anıdan kaçıyorsan
    dibe vurduysan ya da hala düşüyorsan
    bir yaz günü
    hiç bu kadar üşüdün mü?
    rüzgar gülü
    hiç ölümü düşündün mü?
    hayalimdeki adsız kadın
    sanki ağzımda tadın
    eminim ki sen de hep kendini aradın
    evimin yolu beni unutmuş otellerin soğukluğunda...
    tüm bu garip duygular
    bir tür iç kanama