1. cemal süreya'nın yayımlanmış ilk şiiridir.
    her ne kadar kendisi ilkel dese de, kanaatimce en iyi şiirlerinden biridir.

    şarkısı-beyaz

    ayıcılar geçti, affedilmemiş insanlar geçti
    şehirler taş yürekliydi şarkısı-beyaz
    insanların büyük rüyaları vardı
    insanlar bir ölümle öldüler ki
    sevgiler arasında şaşırıp
    bir unuttular kideme gitsin.

    ben olanca kuvvetimle
    halatlara asılıyorum nafile
    ben ayrı düşmüşüm bir kere
    ayrı düşmüşüm insanlardan.
    bu yıldız tutmaz mavilikte
    ne deniz ne köpük kâr eder bana.

    arada bir ağlamak için
    onu kocaman ellerimle sevdim.
    ölüm daha saçlarına gelmemişti şarkısı-beyaz
    saçlarını koynumda saklıyorum
    arada bir ağlamak için.

    ve suların altında mavileyin
    küstah bir çalparaydı ayağını uzatmış
    mes'ut hatırasına balıkların.
    ve kocaman küfürleriyle sarhoş
    yatardı yavaşlamış tüyleriyle
    gemicilerin öldürdüğü kuş.

    siraküzaya uğrayamadık
    torbadaki çakıllar baktım şarkısı-beyaz
    benimkilerin üzerinde üç tane hilal
    üç tane uzun hilâl vardı, upuzun
    siraküzaya açıklarında bahanesi bir yaz
    çalkalandık durduk.

    ayıcılar geçti, malup insanlar geçti
    rüyalar darmadağındı şarkısı-beyaz
    sonra dalgalar geldi dile
    sonra bir mavilik aldı her yerimizi;
    nasıl hatırlıyorsan dünyayı
    öyle.

    (mülkiye, sayı: 11, ocak 1953)

    bir de bu şiiri okuyunca aklıma game of thornes gelir, george amca kesin bu şiirden esinlendi.