• youreads puanı (9.25)
  1. hep aynı sessizlikle geliyor gece…
    hep aynı yalan dolan masalları dinliyorum yine…
    hep aynı yüzler, hep aynı sesler peşimde…
    anlatamıyorum, inandıramıyorum kendime…
    sen benim yarım kalan cümlelerimsin…
    hiç söyleyemediğim, söylemediğim o sözlerim…
    sen benim hiç ısınmayan ellerimsin…
    hiç unutamayan, unutmayan o kalbim…

    sen benim eksik kalan yerimsin…
    kapattığım pencereler, güneşlere çektiğim o perdelerim…
    sen benim hiç sevmediğim sessizliğimsin…
    kaybettiğim yolum, korktuğum karanlık, hiç tutamadığım o yeminlerim…
    sen benim terk ettiğim şehirlerimsin…
    düştüğüm çukur, uzanan ellerim, hiç tutunamadığım gidenlerim…
    sen benim kovulduğum cennetimsin!
    eğdiğim yüzüm, sövdüğüm aydınlığa hiç açamadığım gözlerim.

    sesiyle, yorumuyla, müziğin kalbe işleyen ezgileriyle, her dizesinde gözlerden birkaç damla yaş getirmeden tamamlanamayan muazzam bir cem adrian şaheseri.
  2. çok etkilendiğim bir adrian şarkısı. olmuşta olamamış bir aşk hikayesi gibi.
  3. dinlediğim en ağır, en depresif şarkılardan biridir. her geçen saniye müziği de sözleri de daha karamsar bir hale gelir.
  4. sen benim hiç isinmayan ellerimsin... böyle şarkı böyle söz yok. inanılmaz bir karamsarlığa götürüyor insanı her dinlediğimde ağlarım. ve yine dinlerim. tuhaf insanın kendine bile bile acı cektirmesi