1. sessizliğin içinden yazarı mark medoff yönetmeni ise faik ertener olan ve bu sene istanbul devlet tiyatroları'ndan izlediğim temsil.
    değindiği konunun önemi, oyuncuların gerçekçi ve inandırıcılığı sizi oyunun içine alıyor. genel olarak işitme engelliler okulunda geçen oyunda bu okulda öğretmenlik yapan james leeds ile okulda hizmetli olan ve aynı zamanda işitme engeli bulunan sarah'ın başından geçen bir aşk hikayesi işleniyor. eğer fırsatınız varsa mutlaka izleyin derim.
  2. devlet tiyatrolarında oynanan ve bence bu sezonun en iyi tiyatrosu. ayakta saatlerce alkışlamanın ardından ellerim kıpkırmızı oldu. oyunda işaret dili kullanılıyor ve her bir oyuncu mükemmel bir oyunculuk gösterdi.

    !---- spoiler ----!

    işitme engeli olan öğrencilerle çalışan öğretmen, bir öğrencisine, sarah, aşık olur. bu öğrenci ise hiç kolay biri değildir, öğretmeni ne kadar istese ve çalışsa da konuşmamaya ve dudak okumaya direnmektedir. ona göre duyanların ve duymayan insanların farklı dünyaları vardır ve o insanların onu hep kullandığına inanmaktadır. insanların onu o şekilde kabul etmesini isteyen inatçı bir kızdır. sahne sonunda attığı çığlık ise yürekleri parçalar.
  3. işitme engellilerinin dünyasını işitenlerin gözünün önüne seren bir oyun.

    "onlar sürekli bizim hayatımıza ayak uydurmak zorundayken biz onları ne kadar fark ediyoruz, biz onların dünyasına ne derece ayak uydurabiliyoruz? bunun için bir çabamız var mı? ya da gercekten onların bütün çabası ilk olarak bizlere uyum sağlamak mı? yoksa her ne kadar fark etmesek de aslında tüm çabaları önce kendileri için mi?" gibi soruları izleyicilerine sordurtan, empatinin hat safhada olduğu bir oyun. (mesela bu soruları dün bana sordurttular. çok da iyi yaptılar.)

    tüm oyuncularıyla birlikte özellikle ebru aytürk evren ve cem zeynel kılıç'ın oyunculukları çok iyiydi. ebru hanımı gıptayla izledim diyebilirim.

    istanbul'dakilere şiddetle tavsiye edilir.