1. ilk başlarda farkedemedim. tanıştıklarından beri çok iyi anlaşıyor beraber mantı açıyorlar, mutfakta harikalar yaratıp akşam ben ve babam gibi batak özürlüleri ezici üstünlükleri ile eziyorlardı. derken samimiyet arttıkça ayakkabı saç bandanası gibi bilimum eşyaları birbirlerine paslamaya başladılar. işte o zaman farkettim acı gerçeği. valide sultanın bi boy küçüğü ile berabermişim meğer. aynı kıyafetleri giymeseler anlamayacağım yani. en son terli terli su içme demesi, gece klimayı kapatması ve sabah sırtımda tülbent bulmamla beraber bende kayışlar koptu. ergen gibi isyan edip kapıyı çarpıp çıktım. internet kafeye gittim. ne yapacağımı bilemiyorum.

    şimdilerde ne zaman sigara içerken zıkkım iç diyecek diye bekliyorum. yakındır...

    not: artık kimse eycof oynamıyormuş.
  2. heteroseksüel kadınlar için çok daha nahoş olacak durumdur.
  3. ilişkinin devamı için tehlikeli bir durum. tamam belli bir zaman sonra zaten aşk bitiyor, ilişki başka bir sevgi boyutuna geçiyor ama tutkunun gömülmesine, ruhun yaşlanmasına sebep olmamak lazım. başlığın ilk yazısındaki dereceyi bırakın, aynı parfümü bile kullanmamaya çalışıyorum kendi adıma :)
  4. ekşi'deki bir başlığı aklıma getiren tespit.
    orda da kadınların babalarına benzeyen erkeklerden hoşlanması konuşuluyordu.
    demek ki bunlar hep psikoloji.
    ya da kadınların sevgililerine anaç yaklaşması da buna benzer.
    demek ki bizde de varmış.
  5. fiziki ya da davranış olarak benzeyen birisi oluyor çoğunlukla gerçekten ama benim bu güne kadar hiç anneme benzemiyodu hoşlandığım kişiler falan da. keza annem de iyidir hoştur ama onun gibi istemem zor kadın vesselam
    wtf
  6. benim erkek arkadaşım anneme benziyor , ben de onun kankasına benziyorum. bu hangi kompleks gözünü yidiklerim ?

    edit: sigara içişim babasına benziyormuş.
    edit 2: bulaşık yıkarken sigara içişim de mahalledeki herhangi bir dayıya benziyormuş ( göbekli ve kıllı olması şartı ile )