1. nazım hikmet vapuru
    deniz ile arasına
    dökülen asfaltı kırar
    ve özgürlüğüne kavuşturur
    salacak iskelesini
    batmak pahasına

    can yücel vapuru
    alaycı bir düdük çalar
    savaş gemilerine
    ki rakı şişeleri asılıdır
    can simitlerinin
    yerine

    attila ilhan vapuru
    keyfile yarar suları
    içinde çünkü sevgililer öpüşür
    ve güvertesinde
    sigarasını rüzgara karşı yakan
    bir katil üşür

    edip cansever vapuru
    denize yansıyan
    otel ışıkları altında
    gider gelir boğazın en uzak
    iki iskelesi arasında

    orhan veli vapuru
    evlerine taşırken
    telaş içindeki insanları
    küpeştesinden atılan
    simitleri kapışır
    martı kuşları

    cemal süreya vapuru
    akşamüstleri giyince
    ışıklı elbisesini
    ince bir duman savurarak havaya
    dansa kaldırır
    kız kulesini