1. amacım, ey bayan -bu akşam gelirken sana-
    ne halkın günahıyla dolu gövdemi yok etmek
    ne de öpüşümü akıtan sıkıntı altında,
    rezil saçlarında bir fırtınayı eşelemek

    azabın gizemli perdeleri altında uçan
    hiçliği ölülerden de iyi tanıyan senin
    ancak kara yalanlardan sonra tadabildiğin
    düşsüz ağır uykuyu istiyorum yatağından:

    çünkü o katıksız soyluluğumu kemiren
    çirkef beni de kısırlığıyla damgaladı
    ama, bağrında suç dişinin yaralamadığı

    taş bir yürek çarparken, bozguna uğramış, ben
    solgun, kefen içinde, nasıl kaçıyorum bir bak
    yalnız yattığım gecelerde ölmekten korkarak.