1. hem zorlukları hem de kolaylıkları olan bir durum. aslında avantajı daha fazla olabilir. özellikle küçükken. ne kadar kardeşi, ablası olan arkadaşım varsa enteresan bir şekilde aralarında hep bir sürtüşme, kavga oluyor. bazen onların kavgalarından ben bunalıyorum. bir de bence önemli olan fazla sayıda çocuk sahibi olmak değil. çocuğu sevgiyle büyütemedikten, ilgi gösteremedikten sonra hiç çocuk sahibi olmamak daha iyi. bazen toplu taşıma araçlarında görüyorum kadının iki, üç çocuğu var ama hepsini susturmak için eline tableti, telefonu veriyor. çocuklar hipnotize olmuş gibi boş boş ekrana bakıyor. istedikleri olmadığında ortalığı yıkıp kendilerini yerlere atıyorlar. bir de tek çocuklara şımarık derler. ailenin yetiştirme şekli bence burada önemli olan nokta. mesela ben çocukken hiç şeker, çikolata için kendimi yerlere atmamışım çünkü annem önce paramız var mı diye sormam gerektiğini öğretmiş ya da eve gelen çocuklar vitrinlere yaklaştığında onlar cıs diyerek yaklaştırmazmışım :) gerçi ben de bir değişikmişim düşününce :) genel olarak tek çocuklar şımarıktır, bencildir gibi yaklaşan insanların çokluğunu görünce hayrete düşüyorum. çocuğun içinde varsa bencilse bencildir. tek çocuk olmakla ne alakası var?
    tek çocuk olmanın tek dezavantajı ileride yalnız kalacak olmak. bu çok can sıkıcı bir durum. gerçi kardeşleriyle kanlı bıçaklı olanlar, birbirini sevmeyenler de var ama ben normal ilişkileri olanlardan bahsediyorum. insanın yanında bir destek olur diye düşünüyorum. kardeşim olmasını zaten hiç istemezdim de bazen benden büyük birileri olsa nasıl olurdu acaba diye düşünüyorum. mesela tek çocuğun annesi, babası ölünce büyük ihtimalle etrafında pek kimse kalmaz. aynı acıları paylaşabileceği biri olmaz. bu bahsettiğim şey dışında her şey güzel.
  2. her ne kadar bencil olarak düşünürsek avantajı çok olsa da istemezdim. her ne kadar olaylar olsa da gün sonunda elindeki herhangi bir şeyi diğerleriyle paylaşınca her şey halloluyor. paylaşmak güzel şey.
  3. çok kompleks bir durumdur. sanılanın aksine çocuğun kişilik gelişimi açısından, tek çocuk olma durumuna çocuğun tepkisinden çok, ebeveynlerin tek çocuk sahibi olmaya yönelik tavrı belirleyicidir.