• izledim
    • izlemek istiyorum
  • youreads puanı (7.60)
the cut - fatih akın
mardin'de eşi ve ikiz çocuklarıyla birlikte yaşayan ve demircilik yaparak geçimini sağlayan nazaret'in hayatı birinci dünya savaşı'nın hüküm sürdüğü 1915 yılının kara gecelerinden birinde bambaşka bir noktaya sürüklenir. bölgedeki tüm ermeni halk evlerinden sürülmektedir. genç adam da ailesinden koparılır, bilmediği yerlere uzanan zorlu bir yolculuğa çıkar ve bir şekilde hayatta kalmayı başararak yolculuğuna devam eder. artık sahip olduğu her şeyi ardında bırakmış, ailesi ve evi çok uzakta kalmıştır. ne var ki aradan geçen zamana ve tüm bilinmezliklere rağmen çocuklarını aramaktan vazgeçmeyecektir.
  1. fatih akın'ın imzalı kesik'in senaryosu akın ile birlikte mardik martin'e ait. filmin başrolünde cezayir asıllı ünlü oyuncu tahar rahim yer alırken kadroda kendisine simon abkarian, arsinée khanjian, george georgiou ve akın gazi gibi oyuncular eşlik ediyor.

    "fatih akın bir film yapmış ve bize göre küçücük, minicik bir adım atmış, belli belirsiz. evet, yüz yıl önce olana bitene değil, olana ama bitmeyene yaklaşmak için ufacık bir adımmış attığı. adımına “the cut (kesik)” demiş. yetmemiş, film gösterime girdiğinde bir de attığı bu adıma bilinciyle ve sesiyle sahip çıkmış. intihar illa hayat yitirmek değildir, intihar bazen hayata, gerçeğe dönmektir. fatih akın yedi yıl süren başarılı intiharını kameraya almış ve aramıza katılmış."
  2. kimsenin gerçekleri görmek ve yüzleşmek gibi derdi yok maalesef. yalnızca 20 bin kişi izlemiş filmi.
  3. fatih akın her ne kadar bunun bir soykırım filmi olmadığını ifade etse de, dönemim kirli gerçeklerini cesur bir şekilde sunarak, hafızalarda göz ardı edilen parçaları acı bir şekilde gün yüzüne çıkarmaktadır.

    tarihi yansıtan filmleri, durum tespitinin dışına çıkarak sinematik bir açıdan değerlendirmek pek içimden gelmiyor. böyle olmamış/beğenmedim yavanlığında yorum yapmak istmezdim lakin detaya da pek giresim yok. özetle sonuyla ve kurgudaki bazı - gereksiz uzatılmış - parçalarla ilgili bir takım sıkıntılarım var diyebilirim. oralar olmamış bence fatih abi.

    anlam vermediğim bir diğer husus da filmde herkes ana dilini konuşuyorken ermenilerin süper kötü bir aksanla ingilizce konuşması. bir röportajında, bunun bir seçim olduğunu ve polonya yapımı benzer nitelikte bir film olan the pianist'te de ingilizce konuşulduğu örneği vermiş. ancak the pianist'te herkes ingilizce konuşuyordu. the cut'da ise ermenice dışında her dil var; türkçe, kürtçe, ingilizce, arapça, ispanyolca, ...

    nazaret, mardin'in dar sokaklarındaki küçük demirci dükkanında garip aksanıyla ingilizce konuşurken arka plandan gelen türkçe kent sesleriyle birlikte oluşan kaotik atmosferle kendimi assassin's creed: revelations oynuyormuş gibi hissettim.

    !---- today's zaman'ın fatih akın ile ropörtajı ----!

    ...

    * all the armenian characters in your film speak english and this prompted some major criticism you faced during your film's venice premiere. was this a deliberate choice or a necessity?

    - it was a choice, and i find it reasonable. there are other examples of this in cinema: for instance, “the pianist” by [roman] polanski. had it been a different director that made this choice, that director wouldn't have been criticized this much, i bet. the critics want me to continue standing in the same corner they're used to seeing me in. … they want me to stay in my “own neighborhood;” [they say] do what you're familiar with and don't deal with stuff you don't know about! but i don't plan my actions according to others' expectations.

    ...
  4. türkler kadar diğer milletlerin de itin götüne sokulduğu bir film olsa da bir sorum var. neden?
    amerikalıları tecavüzcü, yaşlı ermeniyi topalsavar gösterince türklerin canlandırdığı o yapmacık sahnelerin mantıklı bir açıklaması mı oluyor? iyi kalpli mehmet karakteri yaratılınca sebepsiz yere sinirli olan ve etrafına bağrışmalar saçan türk askerleri mantıklı bir zemine mi çekilmiş oluyor? hayır.
    fatih akın filmografisine hakim biri olarak türk karakterleri yansıtmasındaki abartıyı bir nebze olsun anlasam da, abartının ötesine geçen sahnelerin sevgili ermeni executive producer'larımızın elinden çıktığı besbelli.
    kendine haksızlık eden bir film olmuş.
    sde