• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (8.67)
tobia ve melek - susanna tamaro
"hiçbir şey sonsuza dek yitirilmez."

benim adım martina yoksa tobia mı deseydim? dedemi çok seviyorum. hem o benim en yakın arkadaşım. annemle babamın beni sevip sevmediklerinden emin değilim. onlarla değil ama bahçedeki atkestanesi ile konuşabiliyorum. dedemin yokluğunda bana şanslı olduğumu, kendi yolumu bulabileceğimi söyledi.
bulabilir miyim dersiniz?
  1. sürekli çıkan kavgalar, tartışmalar, ebeveynleri ileri derecede bıkkın ve ilgisiz.
    dedesi var tobia'nın. çok seviyor dedesini. dedesi de onu. haftanın belli günleri tobia'yı ziyarete geliyor. ama bir gün gelmiyor. ayrıca evde gene kavga oluyor. tobia da kendi yolculuğuna çıkıyor. tabi daha sekiz yaşında. okurken hem tobia için endişeleniyor, hem de iyi olacağı bir sona varmayı umuyorsunuz.
    tobia çok zeki bir kız. farklı ortamlarda bulunup, değişik arkadaşlar ediniyor.
    sanırım yolculuğuna eşlik ettiğim en tatlı karakterdi.
    yüreği olana gerçekten dokunur bu kitap.
  2. yakın bir dosta bu kitabı okuması ve hoşuna giden cümlelerin altını çizmesi için ödünç vermiştim. sonra bu yakın dostla her nasılsa aramız bozuldu, diğer pek çok kitabım gibi bu da onda kaldı uzun müddet. gün geldi, barıştık, eskisinden de iyi oldu aramız. kitabımı aldım ve hangi cümlelerin altını çizmiş diye sayfalarına göz atarken turuncu post-it ile üzeri kaplanmış şu cümle çarptı gözüme;

    "yalnızdım, üzgündüm ve sen yoktun."

    ona söylememiştim bunu hiç ama çok ağlamıştım ben onu okuyunca. üstüme alındıysam demek ki... hemen altında cevap niteliğinde bir cümle vardı, tuttum ben de onun altını çizdim;

    "vardım ama sen beri göremiyordun."

    velhasılkelam benim için yeri çok ayrı olan bir kitaptır. o yakın dosta da buradan selam olsun, her zaman yanındayım.