• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (9.00)
Yazar mark twain
tom sawyer - mark twain
polly teyze, epeydir ortalarda görülmeyen yeğeninin gene bir şeyler karıştırmakta olduğunu düşünerek tedirgin oldu. çocuğun odasına çıkarak kapının arkasından bir kaç kere, tom, ne yapıyorsun bakayım diye seslenmesine bir karşılık alamayınca, görmesini pek de düzeltmeyen laf olsun diye taktığı gözlüklerini burnunun ucuna daha bir sıkılayıp, gene kendi kendine, ah yumurcak, seni bir yakalarsam, elimden çekeceğin var diye söylenmeye devam etti. eline geçirdiği bir süpürgeyi odanın ortasına attı ama bu, karyolanın altında uyumakta olan kendinin dehşet içinde yerinden fırlayıp yıldırım gibi dışarı fırlamasından başka bir işe yaramadı.... s
  1. 2. sınıfa gidiyordum ve okuldan da kitap okumaktan da nefret ediyordum. çünkü çok sıkıcıydı, beynim yoruluyordu ve sanırım sadece üst sınıf ailelerin çocuklarının gittiği bir okul olduğundan (ben torpille girmiştim) sınıf öğretmenimiz bizi çok zorluyordu (ilk okul 2. sınıfta deneme sınavlarına girmeye başladık. hatta bir gün okula gelen müfettiş her şeyi bilmemiz karşısında, öğretmenimizin bizi çok zorladığı çıkarımını yapmış ve sınafa 98 puan vermiş. 2 puanı da bizi çok zorlamaması için kırdığını söylemiş). yani daha sabiyken başlamıştım fuck the sistem olaylarına. neyse bir akşam şiddetli yağmurdan elektrikler kesildi, ben hala televizyonu açmaya çalışıyorum falan derken anladım ki elektrik olmayınca televizyon da çalışmıyormuş. kış olduğu için hava erken kararmış, uyku vaktine saatler var, zaten uykum da yok ve içim patlayacakmış gibi sıkılıyor. delirmemek için, mum ışığında oturdum tom sawyer ı okudum. ne kadar da beni anlatıyordu. okuldan nefret eden, macera yaşamak isteyen, yaşadığı yerden kaçmaktan çekinmeyen bir çocuk. zaten hep huckleberry fin gibi tiplerle arkadaşlık eder; böcekler, soluncanlarla falan oynardım, pistim üstelik, banyo konusunda annemle didişip dururduk.
    velev ki ben o gece tom'la beraber gemimize atlayıp, hırçın denizlerde yolculuğa çıktım, milenyumun tüm nimetlerini geride bırakarak. böylelikle kitap okumayı sevdim, kitaptaki heycan filmlerde yoktu, hatta gerçek hayat bile böyle güzel değildi.
    bu yüzden çocukların sınırlarının zorlanmasına karşıyım, bırakın onlar doğru olanı kendileri seçsinler, bizim tek yapmamız gereken uygun ortamı oluşturup beklemek..
    bunu biz yetişkinlere uyarlayacak olursak,
    -kitap okumayan insan çok rezil, dünya klasikleri bir harika dostumm- muhabbetlerinden vaz geçilmesi gerekiyor. toplumun şuanki halinin tek sorumlusu yanlış devlet politikaları, kötü siyasettir. gerekli ortamın oluşturulmadığı bir toplumdan, entellektüel tavırların beklenmesi aptalca bir davranıştır. herkesin kafası berbat durumda. yapabileceğimiz en iyi şey ılımlı olmak...