1. parmağınızı gözünüzün önünde tutup, önce sol gözünüzü kapatıp sağ gözünüzle, sonra sağ gözünüzü kapatıp sol gözünüzle parmağınıza bakarsanız, arka plandaki objelerin kaydığını görürsünüz. Her bir gözün parmağınızı biraz daha farklı bir açıdan gözlemlemesi, bir etki sebebiyle ortaya çıkar. Bunun adı paralaks etkisidir. Tıpkı göz ve parmak örneği gibi, yakın bir yıldızın lokasyonunu daha uzak komşularına göre işaretler, ve yarım yıl sonra dünya yörüngesinin simetrik tarafındayken tekrar gözlemlerseniz yıldız da bir miktar kaymış gibi görünür. Eğer bu kaymanın açısı tam ölçülebilirse, trigonometri kullanılarak yıldızın uzaklığı tam olarak ölçülebilir. Çünkü dünya ve güneş arası mesafeyi, çok büyük hassasiyette, neredeyse kesin olarak biliyoruz.

    Bu ölçümü ilk yapan kişi Friedrich wilhelm bessel'di ve bu yöntemi kuğu 61 yıldızı üzerinde uyguladı. 1800'lerde yaptığı hesaplamalar, modern hesaplamalarla büyük ölçüde örtüşüyordu. Tabi bu, yakın yıldızlar için kullanılabilecek bir yöntem. Daha uzak yıldızlar için astronomlar "standart mumlar" (parlaklığı bilinen yıldızlar)a güvenir. Daha az parlak yıldız daha uzaktadır. Eğer referans noktası olarak alınacak yıldızın aydınlatma gücü bilinirse, bunu gökyüzünde ölçülen parlaklığıyla karşılaştırıp, yıldızla aramızdaki mesafeyi kesin olmasa da aşağı yukarı hesaplayabiliriz.