• izledim
    • izlemek istiyorum
  • youreads puanı (0.00)
trucks - chris thomson
küçük bir şehirdeki kamyon durağı, muhtemelen şehirdeki toksik bir sızıntının neden olduğu şoförsüz kamyonlar tarafından teslim alınır. kamyonlar birçok ölüme neden olduktan sonra geride kalanlar (iki genç ve onların babaları ve bir bayan), kamyon durağından kaçmak zorunda kalırlar. ancak daha sonra, kamyonları kandırmanın çok zor olduğunu fark ederler.
  1. 1997 yılından stephen king'in aynı adli hikayesinden uyarlanmış, çekilmez olasıcaymış dedirten, sözüm ona korku ve gerilim türü sinema filmi.
    tekinsiz, kuş uçmaz kervan geçmez bir kasabaya yolu düşen bir kaç yabancı insan, "başımıza iş açalım, buralarda öldürülelim de atraksiyon olsun" mantığı ile kasabada geçici süreliğine ikamet etmektedirler. yol üstünden geçen kamyonculardan başka da kasabada çok insan yaşamamaktadır.
    işte böyle iken kamyonlar tuhaf hareketler yapmaya başlarlar. şoförler kamyonların hakimiyetini kaybeder. kamyonlar şoförleri ve diğer insanları ezer öldürürler, kaza yaparlar falan. bir grup aklı evvel de nedense, "dışarda kamyonlar adam öldürüyor" diye kasabada konaklama yerlerinde mahsur kalırlar. insanın izlerken "ulan kamyon bu köpek mi de korkudan saklanıp, uzaklaşıncaya kadar ortaya çıkmıyorsunuz" diyesi gelir.
    film o kadar absürttür ki korku ve gerilim türü adı altında dünyanın en komik salaklıklarını kameraya çekip ibreti alem olsun diye, insanların yüzleri gülsün diye bilerek yapıldığını düşünürsünüz.
    mesela bir sahnede uzaktan kumandalı bebek ayakkabısı kadar bir kamyon, çarpa çarpa bir adamı öldürür.
    bir sahnede dalgıç tulumu ya da astronot kıyafeti gibi bir şişme kıyafeti kamyon, kopresörle şişirir, tulumun içinde adam olmamasına rağmen tulum birden cana gelip yanda duran ve ne amaçla durduğunu bilmediğiniz bir baltayla yaradana sığınıp, şöföre bir vurur ki adamcağız ölür.
    bir sahnesinde de bu kulaklar, korku dolu gözlerle ve gayet tedirgin bir suratla oldukça ciddi şekilde iki adamın aralarındaki bir diyaloğuna şahit olmuştur;
    - bu kamyonlar katil. bizlerin dışarı çıkmasını bekliyorlar.
    - eğer bu kamyonlar bir şekilde akıllandılarsa ve akıllarını kullanabiliyorlarsa, bir gün dünyadaki tüm insanlığı kendi köleleri yapabilirler.

    işte bu diyalogtan sonrasını, içimin geçtiği ve kendimi kaybettiğim için hatırlamamaktayımdır.
    bunu yazanın da, sinema filmi yapanın da, iki cihanda da yakaları ellerimdedir. bunların yatacak yerleri yoktur.