1. gözlerin gözlerime değince
    felaketim olurdu ağlardım
    beni sevmiyordun bilirdim
    bir sevdiğin vardı duyardım
    çöp gibi bir oğlan ipince
    hayırsızın biriydi fikrimce
    ne vakit karşımda görsem
    öldüreceğimden korkardım
    felaketim olurdu ağlardım
    ne vakit maçkadan geçsem
    limanda hep gemiler olurdu
    ağaçlar kuş gibi gülerdi
    bir rüzgar aklımı alırdı
    sessizce bir cigara yakardın
    parmaklarımın ucunu yakardın
    kirpiklerini eğerdin bakardın
    üşürdüm içim ürperirdi
    felaketim olurdu ağlardım

    akşamlar bir roman gibi biterdi
    jezabel* kan içinde yatardı
    limandan bir gemi giderdi
    sen kalkıp ona giderdin
    benzin mum gibi giderdin
    sabaha kadar kalırdın
    hayırsızın biriydi fikrimce
    güldü mü cenazeye benzerdi
    hele seni kollarına aldı mı
    felaketim olurdu ağlardım.
    -
    attila ilhan'ın birçok şiirinde olduğu gibi bu şiirin de bir yabancıya ithafen yazıldığı söylenir.

    *jezabel, incil ve tevratta geçen günahkar bir kadındır. israil kralı ahab'ın karısı olan jezabel bir putperesttir ve kral ahab bu duruma göz yummaktadır. bu sebeple tanrılar bu ilişkiyi lanetlemiştir. ahab, bir savaş esnasında tesadüf eseri zırhındaki tek açıklık bulunan bölgeden ok ile vurulmuş, güneş batana kadar kan kaybederek ölmüştür. kanlarını köpekler yalamıştır. esas kötü karakter olan jezabel ise sona kalmıştır. önce bir pencereden aşağı atılır, daha sonra atlar onu ezip geçer, ondan geriye kalanları ise köpekler yer.
    inanışa göre kadınlar hala jezabel'in günahlarını ödemektedir.
  2. platonik aşkın en güzel şiiiri.
    ozee
  3. tüm ruhsatsız aşkları anlatır şiirdir.