1. tek kelime öyle çok güzel bir kelime de değil. milyonlarca anlamı barındıran tek kelime. vazgeçmek nelerden vazgeçer insan? yada vazgeçmek mi vazgeçebilmek mi? hangisi kolay? verilen cevaplar hep yeni soruları getiriyor. bir yanıt arayışına giriyorum. karşıma bir soru daha çıkıyor niçin? vazgeçmek alışkanlıklarsa ya da kullanılan eşyalarsa maddesel birşeyse cevap vermek daha kolay. evet onlardan vazgeçebilirim. niçin mi? bir neden bulmak zor değil aslında yaşama daha olumlu bakmak, tekdüzelikten kurtulmak, sıkıntımı dağıtmak, günlük yaşantıma daha çok keyif katmak için, diyebilirim.

    ya diğer değerler, insan ilişkileri, kopamadığımız alışkanlıklar? işte bunlardan vazgeçmek büyük güç ister. vazgeçmek, vazgeçebilmek aynı zamanda güçlülüktür.
    hiçbir şeye, hiçbir kişiye, hiçbir düşünceye bağımlı olmadığımızı göstermektir. böylece kendimizi daha özgür, daha mutlu, daha başarılı hissederiz.
    vazgeçmek, yürekliliktir.
    bir başkasının ne düşündüğünü, ne söylediğini hiç umursamadan, doğru bildiklerimizin peşinden gitmek, kimi değerleri arkamızda bırakarak yolumuza devam etmektir.

    kendi iç sesim bana soruyor "peki sen , tüm bu söylediklerini yapabiliyor musun?"
    keşke yapabilsem cümlesi dökülüyor dudaklarımdan. tümüyle başarılı olamasam da, son yıllarda bu yeteneğimi geliştirmeye çalışıyorum. yıldım artık vazgeçmemek için çaba gösterdiğim herşeyden vaçgeçmek zorunda bırakılmaktan.

    bazen vazgeçmek evet vazgeçebilmek gerekiyor. öyle işte.
  2. ölmektir
  3. duygusuzlaştığın o andır vazgeçmek.acılarını derinlere gömmektir,en derine, ruhuna...
    içini çürüten ,benliğine yeni iğrenç görünümünü verendir vazgeçmek.
    bir kere de vazgeçmezsin üstelik ;sürekli yeni birşeyler bulursun vazgeçecek.
    geriye vazgeçecek birşey kalmadığındaysa ...
    yeni bir arkadaşın oluverir çoğunun adını biliği ve ondan korktuğu
    yalnızlık...
  4. insan neden vazgeçeri şöyle sordum bir zamanlar kendime.
    hayatından vazgeçebilir misin?
    yanıt evetti.
    peki ya sevdiklerinden?
    yanıt hayırdı.
    madem sevdiklerimden vazgeçmiyorum o halde hayatımdan neden vazgeçeyim? neden onları üzüntülere boğayım? neden onlarla geçireceğim zamanı azaltayım?
    yine kendim için yaşıyordum. ama benliğim için değildi. arada çok büyük bir fark vardı.
    başkası için yaşamak mı?
    dostum, sen beni hiç anlamamışsın.
  5. en kolay yoldur .
  6. beni ayırdın.
    binlerce sebep sayabilirsin.
    sonuç?
    bana sonuç söyle.
    sonuç?
    vazgeçmek, kabullenmektir.
    benden vazgeçmeni kabul ediyorum.
  7. evet, artık umut kırıntılarından beslenmek zaman algımı yersiz duygusallaştırıyor. vazgeçmek, yakın gelecek için uçurumdan düşme hissiyatı verecek biliyorum.ama vazgeçiyorum. tek kaygım bundan da vazgeçmek.
  8. yaşamaktan vazgeçmek istemiyordum ama ölmek istiyordum.

    ned vizzini- komik bir hikaye
  9. benden vazgeçince kendinden vazgeçmiş olmuyorsun. ve bu düşünce seni rahatlatıyor. seni anlıyorum.
  10. kimileri yavaş yavaş vazgeçer okçu. kimileri hızlı. kimi bir tren rayının altında tüketir son saniyelerini, kimi günde 60 tane sigara içer ve yavaş yavaş öldürür seviyorum dediği bedenini.
    kimi sevdiğinden vazgeçerek yapar bunu. ruhunu öldürür okçu, ruhunu. ruhu öldüğü için olsa gerek, kimse öldüremez bir daha onu. ölümsüz olur ama canlı da değildir artık. ölü ve ölümsüz.
    bana vazgeçmediğin bir şey söyle. vazgeçmeyeceğin. yanılt beni.
    hayır.
    hayır.
    hayır. sen korkaksın.
    bak ben senden asla vazgeçmem.
    bu burada dursun. asla.