• youreads puanı (0.00)
  1. eski pentagram vokali murat ilkan'ın solo projesi olan fanusta klibi çekilmiş tek şarkı. bence gayet başarılı. hem de epey. altyapı olarak ne kadar progressive havası olsa da vokal melodileri hala pentagram yıllarını anımsatıyor. girişteki pmli distortion gitar hafif hafif yükseldikten sonra şarkı birden patlıyor, kısa bir süre o halde gittikten sonra klavye olayı daha da yükseltiyor ve ufak bir soloyla murat ilkan'a ortam hazırlanıyor. iyi söz yazdığını zaten bildiğimiz murat ilkan, yine çok iyi sözler yazmış. hastalık yıllarını anlattığı albümün bir parçası olması sebebiyle elbette o dönemlerden izler taşıyor. ama bunu acıklı bir havayla ağlanıp sızlanarak yapmaktansa olabildiğince sert ve agresif bir şekilde yapıyor. şarkının efsane riffleri ve solosu için de erdem karaman'ı ayrı takdir etmek gerek. hoş bir tremoloyla olaya girip slidelarla bezediği solosu insanı alıp götürüyor. ayrıca stüdyo delikanlısı değildir canlı performansı da iyidir. çok fazla uzatmayıp sırayı sözlere bırakıyorum.

    "düş kurup günlerce
    yeni beni ararken
    kah sarhoş
    kah ayık
    etrafı izlerken
    düş kurup gecelerce
    sakince otururken
    hayat güzel, herkes dostum
    diyerek avunurken
    her şey yalan
    herkes yavan
    bir tek sensin
    benle kalan
    düş kurup günlerce
    kendimi avuturken
    sonu gelmez düşlerin
    yenisini eklerken
    düş kurup sahilde
    batan güneşe bakarken
    hayallerim hayal olmuş
    son ışık da kaçarken
    her şey yalan
    herkes yavan
    bir tek sensin
    benle kalan
    yaramaz çocuk gibi hep
    düşüp kalkarsın
    dört yanın yalan dolmuş
    sevgiyi ararsın
    yaramaz çocuk gibi hep
    düşüp kalkarsın
    dört yanın yalan dolmuş
    sevgiyi ararsın
    yaramaz çocuk gibi hep
    düşüp kalkarsın
    dört yanın yalan dolmuş
    sevgiyi ararsın
    yaramaz çocuk gibi hep"
    jimi