• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (6.00)
yaz ortasında ölüm - yukio mişima
yukio mişima, xx. yüzyıl japon edebiyatının hırçın çocuğuydu. nobel ödülü adayları arasında sık sık adı geçtiği halde aşırı milliyetçi, narsist, anti-humanist nitelemeleriyle suçlandı. ancak bu eleştirilerin temelinde, yazarın gereğince anlaşılamamış olması vardır. mişima, ikinci dünya savaşı'nda japonya'nın yaşadığı dramatik yıkım sırasında yitip giden bir kuşağın haykıran sesidir. yazarın yaşamı, bu kayıp kuşağın kendini yeniden keşfetmesinin öyküsüdür.

mişima, japon savaşçı sınıfının "hiçlik"e dayalı felsefesi ile yazarlığını ustalıkla birleştirir. 25 kasım 1970 günü canlı yayın yapan kameralar önünde geleneksel japon yöntemiyle karnını deşerek intihar etmesi de, aynı zamanda usta bir oyun yazarı olan mişima'nın yaşamını canlı sahne performansı ile sonlandırdığı şeklinde değerlendirilebili.
(tanıtım bülteninden)
  1. bir aile üzerinden toplumu, savaşı, dünyayı eleştiriyor mişima. aileden birinin hayatını kaybetmesi sonucunda kendini suçlayanlar ve bununla baş etmeye çalışanlar arasında ailenin çözülmesini anlatıyor. bunu acımasızca yapıyor tabi ki. duygulara çok sert yaklaşıyor mişima. kitap beni rahatsız edecek anlatıma sahipti. mahrem duyguları apaçık anlatıyor.

    "farkında değildi ama aslında insan duygularının yoksulluğundan kaynaklanan bir çaresizlik içindeydi. bir kişi öldüğü zaman da, on kişi öldüğü zaman da ardından aynı şekilde ağlanması ona mantıksız geliyordu."

    "bu yalın ve acımasız yaşamın tadı, insanın içinde kaybolup gideceği ölçüde huzur yüklüydü."

    "benzer gülümsemeler, benzer mahçup bakışlar, benzer mutluluktan havaya uçmalar. bunları gördükçe insanların ihtirasları arasında en sivri olanın yani mutluluğun başkalarıyla aynı olma isteği olduğunu anlamaya başlamıştım."
    sezgi