1. neden ben üstün bir insanım. neden bu kadar zeki ve başarılıyım. neden bu kadar muhteşem bir varlıkken bu kadar mütevaziyim.

    sıradan bir insan olup bu boş beleş insanlar arasında mutlu bir hayat sürmek isterdim. en tepede yalnız olmak gerçekten zor.
  2. bu aralar hayatımın merkezinde o var.

    beni sevecek mi, gibi temel bir soruyla başlıyor her şey. sevebilecek mi benim onu sevdiğim kadar beni? o kız dönecek mi ona geri? dönerse o ne yapacak? sevilebilir miyim sevdiğim gibi? hayallerim gerçek olacak mı yoksa hayaller vs gerçekler oynamaya devam mı? birgün bıkacak mı benden? ona olan sevgim tükenecek mi yoksa ağır geldiği için ilk pes eden o mu olacak? ondan sonra devam edebilecek miyim tek başıma bile böylesine ağır yaşarken hislerimi? peki ya ben? bu insanların aşk dedikleri şey mi? seviyor muyum sahiden seni?
  3. çok klişe ama her gece acaba tanrı var mı diye düşünüyorum. çok merak ediyorum ya öyle böyle değil.
    sonra niye ona sormuyorum diyorum ve tanrının olduğunu varsayıp soru işaretlerimi gidermesi için ona dua ediyorum. bence varlığının ispatında en kesin metot yetkili merciye sormaktır.
    henüz bir gelişme yok. olursa ilk size söyleyeceğim. önümüzdeki yıllarda tübitak projesi olarak da sunmayı düşünüyorum zaten. proje ismi de şu : ''tanrıya sordum -var mısın yok musun?''
  4. marsın kendini kozmik radyasyondan koruyacak bir manyetosferi olmamasına rağmen neden nasa illa orada koloni kuracağız iddiasına milyarlarca dolar harcıyor? uzun vadede orada sürdürülebilir bir yaşam pek olası görünmüyor. veya dünya ile paylaşmadıkları diğer şeyler mi var?
  5. neden kadınlar tarafından tercih edilmeyen biriyim?

    cevabını bulamadığım bir tek bu kaldı.

    tanrı konusunda bile cevabımı bulabilmiş biriyken, bu konuda bir cevap bulamamak beni sinir ediyor gerçekten. ne zaman bir şeyi merak edip cevabını bulamazsam kafana çok fena takılıyor.
  6. şimdi bu ülkede kimse işini doğru düzgün yapmıyor. devletin kurumlarına bakıyoruz herkes sohbet muhabbet peşinde, işinden en çok kaytaran en başarılı sayıyor kendini, ortada iş yapan yok. sokağa çıkınca insanların yüzlerine bakıyorum hayatından memnun bir tane insan yok. herkes zorla yaşıyor hayatını, herkes mutsuz. yav ben anlamıyorum bu ülke nasıl ayakta kalıyor, nasıl çökmüyor mu sistem?
  7. diğer soruların yanında biraz sırıtacak ama yıllardır bilen birine rastlamadığım bir soru var.

    çocuk esirgeme yurtlarına bırakılan bebeklere nasıl soyisim veriliyor?
    sanırım sırf bunu öğrenmek için bile bu kurumlarda çalışmayı tercih edebilirim.


    az önce cevabı öğrendim isim koyar gibi soyisim veriyorlarmış. hayallerim yıkılmış gibi hissettim bir an, hayır ne bekliyorsam yani kahramanlık yapmalarını bekleyip ona göre mi vereceklerdi yani..
  8. zeki muren bizi görüyor mudur?