1. yazın bittiği her yerde söylenir
    böyle kırmızı kalkan görülmemiştir
    ölüleri örten yapraklardan başka
    çünkü sahiden yaz bitmiştir
    göle bakmaktan usanır insan
    koru tutmaktan yol gözlemekten
    çadırlar toplanır yaralar sarılır
    durgun bir yolculuk uzun bir şapka
    artık yaprakları beklemektedir

    aşk mıdır kış gelince başlayan
    beyaz kılıçla yürüyen aşka
    bırakmaz olur kuşlarını ülkeler
    yazın her yerde bittiği söylenir
    yorgunluklar çoğalır silahlardan sonra
    kardan mezarları görülür ıssızlığın
    ölü öpüşlerin koyuluğuyla
    aşk kalmıştır otlarda yılı götüren
    cesur savaşçıları taşıyan kışa

    her yerde yazın bittiği söylenir
    çürür çiçeklere yapışan kanlar
    belki uzaktan iki atlı yaklaşır
    belki yakından iki yaprak kalkar
    akşamın örtüsü derelerde yıkanır
    gökyüzünü görünce gecenin devi
    çıkarıp şapkasından yıldızlar saçar
    cüceler bunu bilir gürgenler bilir
    aşkın uyumadığı her yerde söylenir