1. evet.

    şimdi iki çay söyleyelim biri şekersiz diğeri sütlü olsun çünkü beni terkeden sevgilim öyle içerdi..

    şimdi meseleye gelelim!

    bu içi boş edebiyat dergileri, sürekli kaybedeni oynayan yazarlarıyla, aforizma demeye utandığım kendi çapında alengirli cümleleriyle beni artık baymaya başladı söyleyin bu dergileri kim alıyor da satışları devam ediyor?

    tamam bak ilk 3 ay ben de destekledim... ama sıktı... gerçekten sıktı.. o kadar kasıntı yazılar var ki içlerinde yazarın yerine utanıyorum artık.. bir de samimi gözükeceğiz diye o kadar samimiyetsiz gözükmezler mi.. lütfen almayın ve azalarak bitsin bu tarz dergiler..

    ayrıca okurken baya eğlendiğim ve takdir ettiğim zaytung haberi için : tıklayınız
  2. almadığım/sevmediğim/samimi bulmadığım dergiler. bu kadar popüler olmalarının sebebi sosyal medyada bulunan bu edebi anlayış. en çok da tumblrdan türüyor bence bu şey. bir iki süslü sözü özene bezene yazıyor bi çizgisiz deftere, o post her yerde dolaşıyor, sonra insanlar sorsan manzumeyle şiiri ayıramayacak olan bu tipleri şair falan sanıyorlar. konular da şöyle; aşk, çay, kahve, istanbul, çay, aşk acısı, yalnızlık, çay, tanrı, büyük şehirde yaşamak, çay demiş miydim? peki sonra ne oluyor, bu tür edebiyata ilgi olduğu için de birtakım insanlar bu kalitede kitap yazıyorlar. sonra benim annem gibi edebi zevkten yoksun insanlar alıp okuyor bunları ben de bunu görüp onunla dalga geçiyorum swh .buradaki amacın sanat falan olmadığı belli zaten.
    edit: bir örnek
    bunu da buldum evde.
  3. yeni nesilden sıkılan arkadaşlar bu işin zirvelerinde olan türk dili dergisini okuyabilir. ister abone olun ister online pdf dokümanları indirip okuyun.
    abi
  4. ot dergi ile başlayan furya veya akım. ne derseniz. başlangıçta takipçisi ve destekçisiydim. sonra çıkan "bazı" yazıları beğenmedim. basit ve "aman ne gerek var" olarak buldum. ama bundan önemli olarak bana çok samimiyetsiz gelen yazılar vardı açıkçası. okumayı almayı sanırım bu yüzden bıraktım. sonra çıkanları da hiç almadım.

    elim gidiyor, bir türlü olmuyor. dergiye para harcamak da istemiyorum bir yandan. kitap daha samimi, daha evladiyelik geliyor. neyse; alamadım işte diğerlerini. ama bir iki övgü de duydum bavul hakkında özellikle. ön yargısız olsun, farklı renk olsun, en azından bir alıp incelemekte fayda var.

    gerçekten kaliteli şeyler okumak isterseniz yalnızlar mektebi, peyniraltı edebiyatını öneririm. bu bahsettiğimiz furyayla kıyaslanamaz bile. yalnızca yazarlarının adı çok gündemde değil o kadar.