1. edebiyat öğretmenimin üzerinde çalıştığı şair ve şiir. kitabın içine bakarken şiirin üzerine notlar tuttuğunu gördüm. “ben eğilmem gündüz ama geceleri kanatırım kendimi” dizesinin altında şu yazıyordu: “iyi halt yiyorsun!”
    (bkz: bu da böyle bir anımdır)
  2. kiminin dikenleri vardır
    katlanamaz üstüne.
    hep dikine durur
    delmemek için gövdesini.

    kiminin yoktur bir tek kemiği,
    doğrulamaz ayaklarının üstünde.
    ona göre varsa yoksa kendisi,
    dürülüdür ütülü bir mendil gibi

    ben eğilmem gündüz ama
    geceleri kanatırım kendimi

    ben bir söz söylediğim zaman,
    kendine küçük bir pıtrak edinir.
    çok sürmez anlar başına geleceği,
    çarşılarda pazarlarda ondan selam kesilir.

    ben birini sevdiğim zaman
    göğünü durmadan genişletir.
    ama herkes rahattır kozasının içinde,
    o sevgi artık kimsesizdir.

    ölsem ayıptır, sussam tehlikeli
    çok sevmeli öyleyse, çok söylemeli.
  3. şair zafer ekin karabay, geçirdiği yangınları anlatırken son mektubunda metin altıok'a böyle selam gönderir:
    "yerleşik yabancı'ydım her yerde metin abi... sen yanarak öldün ve ben ne yangınlar geçirdim sana ulaşabilmek için."