• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (8.00)
Yazar oya baydar
yetim kalacak küçük şeyler - oya baydar
babası bebeği görebilsin diye çocuğu kucağıma alıp cama yaklaştırıyorum. bebek minik ellerini babasına uzatıyor. yaşlı adam, ihtiyarlık lekeleriyle bezeli, ince parmaklı, hünerli ellerini oğluna uzatıyor. iki minik, iki büyük el soğuk cama çarpıyor. "görüş bitti!" diye bağırıyor nöbetçi. parmaklıklar arkasındaki adamın, yaşlı babanın, minik bebeğin gözlerinde biriken yaşlar, o an okyanus kadar bir damla olup görüş hücresini dolduruyor.
  1. kısacık anlar, unutulmamış ama bugüne kadar da yazılmamış bir şekilde. oya baydar anların duygusunu anlatıyor kitabında. izleri silinmemiş anların ve hissedilenlerin kelimelere dökülmüş hali. maya angelou'nun sözü geldi aklıma: 'insanlar onlara ne dediğinizi,ne yaptığınızı unuturlar fakat nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar'

    “yaşadıklarımız değil, yaşadıklarımızın anlık duygusudur gerçek “ben”. anın duygusunda yalan, riya, çarpıtma yoktur: sevinçtir, kederdir, coşkudur, tutkudur, korkudur, utançtır, kindir, ihanettir, intikamdır; zaferin sarhoşluğu, yenilginin ezikliği, hazzın doyumu, yitirmenin pişmanlığıdır. ömür boyu yaşanan, biriktirilen yüz binlerce, milyonlarca anın toplamıdır insan.

    o anların duygusunu kişinin kendinden başka kimse bilmez. anlar kişinin mahremidir, riya bilmez bir aynanın karşısında çırılçıplak kendisidir. kişi göçüp giderken o küçük şeyler de hiçliğe karışır, yitip gider.

    gün gelip vaktin daraldığını hissettiğinizde anlarınız yok olmasın, bilinmez boşluğun bir yerlerinde yaşasın istersiniz. sizi siz yapan o küçük şeyler yetim kalmasın diye oturup yazmaya başlarsınız.

    yazmak, insanın var olma çırpınışından başka nedir ki zaten!”