1. bir kurgu, nasıl yıkar? bir kurgu, yapılmışlığının bütün materyalleriyle, yapılmışlığın büsbütünlüğünü nasıl yıkar? duvara çimento fırlatmakla duvar nasıl yıkılır?

    fırlatan el fırlatışının farkında olmadan bir fırlatışa nail olmalı - çünkü böyle olursa farkındasızlığın fırlatışı, farkındalığın fırlatışındaki farkındalıklı duvarı 'fırlatmadan' yerle yeksan edecektir- ve onun üzerinden fırlatmayışıyla ve onun bir yıkıntı olduğunun bilinçsizliğiyle geçecektir, etrafına bakına bakına. sanki duvarsızlığın yolları, duvarlılığın yollarıyla hiç bir duvar var olmamışcasına aynı'laşacaktır. bu farkındalıklı bir zihinde duvara kerkinen bir 'geçemeyiş' olarak görünebilir lâkin kerkinmek sadece duvarın farkındalığında kerkinmektir. farkındasızlığında kerkinmek, muazzam bir geçiştir o duvardan. ve bu kerkiniş 'özneleri', özne'liğini bırakmış 'varlıklar' kerkine kerkine şu andaki farkındalıklarında görünen 'duvar kenarında kerkinişin' gücüyle, duvara yaslanışlarıyla yıkacaklardır o duvarı.
    'yıkmadan' yıkacaklardır. çünkü ancak yıkmak istemeksizin, yıkacak bir kurgusuzluktur yıkış.
  2. ütopya yapısı itibariyle bir süreç değil, sonuçtur. statik olmak zorundadır, değişime, gelişmeye, yeniliğe kapalıdır. birçok bilimkurgu romanı veya filminde ütopik toplumların yıkılması anlatılır. ne adına, gelişme ve değişim.
    belit