1. braveheart. filmde robert'ın ihanetinin öğrenildiği sahne kadar beni sinirlendiren bir şey bilmiyorum. her izlediğimde aynı siniri yaşayabilmek, yok böyle bir şerefsizlik.
  2. bir de faşizm.
  3. cahil cesareti. şu hayatta beni daha çok sinirlendiren başka bir şey yok sanırım. bir de kendini çok akıllı sanan andavalların karşılarındakini aptal yerine koymaya çalışması. bir sen akıllısın geri kalan herkes salak, canım benim ya!
  4. tarihteki her olumsuzluğu kapitalizme atfedenler.
  5. önyargısına fazla güvenen ve bir ideolojiye körü körüne bağlanan insanlar.
  6. beni tanimadan hakkimda fikirler olusturanlara, trafikte magandalık yapanlara, saygısız insanlara, ama en çok sakız çiğneyenlere sinirlenirim. hani cak cak çiğnerler balon yapıp patlatırlar ya yeminle ıslak kürek arayasım gelir.
  7. kitap okuduğumu gördüğü halde benle konuşmaya çalışmaktan vazgeçmeyen insanlar.

    yahu görmüyor musun kitap okuyorum? ama denmiyor işte öyle de...
  8. yaşlarına, tecrübelerine rağmen insan olmayı ogrenememiş yaşlılar. kültürlüyüm havasında gezerler birde ama pratikte tırt.
  9. ben heyecanlı heyecanlı bir şey anlatırken bir insan yavrusunun "ya o degilde...." diye araya girmesi....

    - dua et o şey ilgimi çeksin yavrucuk.
  10. film adları niye ingilizce?
    bir çok filmi yorumlayamıyorum!
    ingilizcesi yanında türkçesi niye yok?
    bir de diyelim ki ikinci sayfada bir başlık okudum neden sayaç o sayfadan devam etmeyip tekrar başa dönüyor?
    bunun bir pratik yolu var da ben mi bilmiyorum?
    niye film adları sadece ingilizce? niye?