1. bilmiyorum belki güleceksiniz ama şirinlerin olmadığını öğrendiğim zaman büyük hayal kırıklığına uğramıştım. çünkü sürekli yaramazlığımı bastırıp uslu bir çocuk olmaya çalışıyordum çünkü eğer uslu olursam bir gün orman kenarına pikniğe gittiğimizde şirin babanın elini öpüp şirineyi isteyecektim. yok burası şakaydı. onlarla tanışıp oyun oynayacaktım aşçı şirinle pasta yapıp usta şirinle icat yapacaktık gözlüklüyle dalga geçip şakacının kötü şakalarına maruz kalıcaktık kimbilir belki beraber gargamelden kaçacaktık.sonra kandırıldığımı anlayıp olmadığını öğrendiğim zaman uslu olmaya çalıştığım günler için pişman olmuştum.

    edit:ekleme.
  2. 10 sefer yazili mulakatlarda basarili olup sozlu mulakatlarda elendigim anlar bu ulkeye olan inancimi zedelemis olup beni beni hayal kirikligina ugratmistir.kahrolsun torpilizm
  3. bebek sahibi olmak için yapılan o süreci ilk öğrendiğim zaman büyük hayal kırıklığı yaşamıştım.
    aslında çok normalmiş. neden bu kadar hayal kırıklığına uğradımki. küçük yaşın verdiği hayalgücü eksikliğinden olsa gerek.
  4. hala daha - ne yazık ki - insanlara karşı çok temiz duygular beslediğimden olsa gerek onlara karşı düşündüklerimin anlamsızlığını görünce hayal kırıklığına uğruyorum. cümle bozuk ama anlamışsınızdır.

    edit: her zaman değil, bazen ama etkisi oluyor.
  5. en büyük hayal kırıklığımı annenimin bulutların üzerine oturamayacağımı söylediğinde yaşadım sanırım. sonrakiler onun üstüne tuz biber.
  6. (bkz: sabire meltem banko) hakkında yazamıyorum sayfa sıfırlanıyor çok ilginç. hal bu ki kendisi çok meşhur kamuya mal olmuş birisi.
  7. bu geceden sabaha...

    çok nadir bu kadar mutluyken boka battı her şey.

    bugün tayyip'in ölüm haberi yayınlanır diye düşünüyordum..

    meğersem; yine babalara gelmişiz ey halkım.
  8. trt'nin ordudan geri alındığı an.
  9. o uçağın havalimanına indiği an. tam o arada son dakika geçtiler ya işte dedim acaba oldu mu birisi akıl etti mi havada vurmayı ama sonra anladım ki fena yemişler bizi
    wtf
  10. benim için 14 mayis 2006 denizlispor-fenerbahçe maçi sonu bu anlardan biri, belki de en çok yer edenidir. çocukluğumun ve gençliğimin fenerbahçe'sinin aksine fenerbahçem son bir kaç yıldır kazanması gereken bütün maçları kazanıyordu. bu maç tam anlamıyla olmasa da yıkımdı.