amelia rosselli - youreads

amelia rosselli

Kimdir?

şair, müzisyen, müzikolog ve ikinci dünya savaşı sonrasının en önemli yazarlarından biri olan amelia rosselli, 1930 yılında babasının bir önceki yıl ülkesinden kaçıp yerleştiği fransa’da doğar. 1940 yılında annesiyle birlikte önce ingiltere sonra da amerika’ya yerleşir. 1946 yılında italya’ya döndüğünde, yurt dışında yayımlanmış eserlerin ülkesinde yeterince tanınmadığını fark eder. böylece ingiltere’ye, kendisini müziğe, bestelere adadığı ve evrensel bir dil aradığı stüdyosuna, seslerde ve ritimlerde dilsel, birleşik, hayatı boyunca eşlik edeceği bir maceraya, biricik ve yurtsuz şiirine döner.


  1. *

    ilkbahar, bolluğun baharı
    çarpık çurpuk kanalların, çamlığın senin
    bir başka macerayı düşlüyor, alıp götürmemden
    hiç mi hiç korkun yok, kışın
    rüzgâr ürperttiğinde seni.

    bereli kolları bostancının, sıkıntılar
    ekiyor (o güzel, dizleri üstündeki) ruhuma
    aynı şeyle sınıyor beni
    her şeyin bir sonu olup olmadığıyla.

    veya uzaklaştığına inanıyorsun, sevecen
    yağmur yüklü bir buluta saklı
    sürüklüyor seni akıl almaz bir yere kadar.

    ama benim gözyaşım, bir yorgunluktur daha çok
    dönemeyen sığınağına, eziyet eder yapraklara
    ki dün şefkatli, benzeyen arzularıma
    ve şimdi de yitip gidiyor susamışlığım.

    yaşamak için övmek gerek
    bu kumsalları da ya da dağları veya nehirleri
    bilmiyorum ama nasıl: öldürdün sen lokmanı
    benim boğazımda.

    bana benziyorsun: iki ölü arasında,
    rahat bir nefes alıyorum
    rahatsız etmiyor beni, ediyor mu ya da?
    senin can çekişen hâlin gülerken bile.


    ve boşluktaki insanlar lanetliyor: senden daha vahşi
    eritiyor bu seni
    kendini kollarımın arasında taşıyarak. ve ben
    sıkıca tutuyorum hepten kokmamış
    soluk bir mumyayı: tohumlar çıkıyor gözlerinden
    gözyaşları, virgüller, merhemler
    ve sen taşımıyorsun dağları evine
    meyveler uzatamıyorsun
    sana göz kulak olan kızkardeşlere.

    aslında bir ölüye benziyorsun tabuttaki
    ve yüzüne çiviler çakmaktan başka
    yapacak bir şeyim yok.


    italyanca’dan çeviren: ilker şaguj (bkz: kaynak)