beyaz kağıt - yorgo seferis - youreads

  1. ne idiysen onu yansıtan
    amansız bir ayna şu beyaz kağıt.
    senin sesinle konuşur beyaz kağıt
    senin gerçek sesinle
    beğendiğinle değil;
    senin eserindir, boşuna harcadığın
    bu hayat.
    yeniden ele geçirebilirsin belki
    seni başladığın yere
    fırlatan bu kayıtsız nesneye
    tutunabilirsen eğer.
    bunca yer gezdin; aylar , güneşler gördün
    ölülere, dirilere dokundun
    inlemesini bir kadının
    kinini büyümemiş bir çocuğun
    ama bir hiç olacak bütün bu duydukların
    sen bu boşluğa güvenmedikçe.
    yitirdiğini sandığın şeyleri bulacaksın
    belki orada:
    gençliğin filizlenişini, yaşlılığın çöküşünü.

    hayatın sen ne verdiysen odur
    bu boşluk sen ne verdiysen odur
    bu beyaz kağıt.