bir ömür yetmez - ahmet hicri izgören - youreads

  1. bir ömür yetmez

    bahtı teninden yanık bir serencamdı
    bir ömrün bana giydirdikleri
    kaçamadım şerrinden şamarından feleğin
    daha tüysüz bir çocukken dilim dağlandı
    yasaklarla korumaya alındı bütün düşlerim

    ardımsıra kurallar devriyeler gezerdi
    başım üç numara traş trahomlu gözlerim
    babamın ters-yüz ceketi gibiydi hayat
    acısı bol bir ağıt gibi dururdu bedenimde
    ya da sokaklarıma dar gelirdi.

    parçalanmış bir aynada büyüttüm kendi kendimi
    kurşun eritilirdi başımda okunmuş sular içerdim
    boynumdaki muskaya havaleydi bütün hâllerim

    hem takdir hem tekdirlik bir mektepliydim on beşimde
    yağmurlar ve şarkılar kardeş gibiydi
    şarapla tanıştığım rüzgâra bulaştığım bir takvimdi
    hepsi bir şiirin eskizleriydi belki
    sonraki yaralarıma sargı bezleri

    ten çıra olmamıştı yazgım henüz bakirdi
    giz yüzle tanıştı sonra boynunu sıktı muska
    bir tren yolculuğunda bozdum bekâretini

    sonrası âhir zaman kahır mevsimi
    yenildiğim yıllardı kapılar kilitliydi
    rüzgârsız kaldım dilim paslandı otuzumda
    tezgahlarda boylu boyunca ertelendim yarına
    gözlerinin düsturuyla kırdım gecenin çemberini
    kaç arkadaş daha silindi kütüğünden
    notalara söz oldular şiirlerle kutsandı isimleri

    kırk kere bozmuştum tövbemi kırkıma geldiğimde
    sığınacak bir dergâhım da yoktu üstelik
    biraz daha büyütmüştüm yaramı
    bende gözlerin kaldı o şarkının sözleri
    bu biraz da kendimi seninle tanımlamak gibidir
    orda saklıdır dünyanın bütün hazineleri
    kutlu bir mirastır elbet
    bir ömür yetmez anladım
    yazmak için bütün sen'leri