blues - ahmet erhan - youreads

  1. blues

    yağmurdan kaçarken taşa tutuldum
    dönüp bakamadım bile
    şimdi kendi içine yağan bir bulutum
    kağıtlar yeşeriyor toprak yerine

    saçlarımı uzattım, aynayı kırdım
    deri ceketimi çıkardım sandıktan
    cebimde 20 yıl önceki sevgilimin resmi
    o mu büyüdü, ben mi yaşlandım?

    gümüş tabakamı, köstekli saatimi
    bir blues ritmiyle kullanıyorum
    her sabah yeniden uyansam da
    naftalinli bir gençlik bu yaşadığım

    ipsiz ruhum, sarsak, serseri
    otobanlarda sırtında heybesiyle
    cafelerde tuborg bira ve patates cipsiyle
    durdun bir yerde, çağını bekliyorsun