cellat - ahmet erhan - youreads

  1. cellat

    sanırım bitiyor artık
    bu serüven, bu yaşam
    eski bir dost kılığında
    ve dönüp bakmadan

    dört yönden, aynı anda
    vuruyor rüzgarlar
    böyle ayakta durabiliyorum ancak
    poyraz, lodos, karayel

    şiirler okuyorum
    yatağında uyuyan oğluma
    o bir su damlası gibi
    gülüyor katılırcasına

    artık çok geç
    yağmurun izini sürmek için
    gençliğimin solduğu sokaklarda
    ağır ağır ip sıkıyor cellat
    uyanıyorum
    kendi elim boynumda...