çocuk doğurmam diyen kadınla evlenmek - youreads



  1. bir erkeğin şu dünyada yapabileceği en saçma şey nedir sorusunun cevabı.
  2. neden olmasın? gayet normal olan çocuk sahibi olmak isteyen insanların evlenmesi gibi olağan bir şeydir. iki insan ortak bir uyumu yakaladı ise sevgili ve aynı zamanda dost, arkadaş olabildiyse ikisinin de çocuk sahibi olma konusundaki düşünceleri aynı ise neden olmasın?
  3. kadının tercihine saygı duyarken, kendini mükemmel bir tecrübeden mahrum bırakmaktır.
  4. oyle cok sevmek oyle cok sevmek ki... "benim icin once sen" diyebilmek. varsin soyun tukensin...
  5. bir sıkıntısı olmayan olaydır.

    ne kadınlar gördüm evlenmem deyip okulu bitirir bitirmez evlenen, ne kadınlar gördüm "çocuk falan doğuramam ben" deyip 3 çocuk doğuran ve çocuklarıyla ilgilenmek için kariyerini yarıda bırakan.
  6. öyle biriyle tanışırsınız ki, bütün bildikleriniz, sınırlarınız, kararlarınız, büyük konuştuklarınız yıkılır. yapmam dediğiniz her şeyi yaparsınız.
    kaldı ki böyle diyen ve sonradan çocuk isteyen çok tanıdığım arkadaşım oldu.
    insanların fikirleri değişir, yaşadıkları durumlara göre...
  7. bir kadınla çocuğu olsun diye evlenen amiplerin yakarışı
  8. hayatının yegane hedefi çocuk doğurmak olan ve dolayısıyla erkeği damızlık olarak görecek kadınla evlenmek kadar tehlikeli olmasa gerek.

    bedenim deforme olur gibi bir önerme ile anneliği reddeden kadın vajinası deforme olmasın diye çocuğunu illa sezaryenle doğurmasını isteyen erkek ile aynı sepette. "insan" olanlar üzerinden tartıştığımıza göre bu kümeyi ihmal edebiliriz sanırım.

    başka hedefleri olduğu için, hazır hissetmediği için ya da bizim aklımıza gelmeyecek tonla başka öznel sebeplerle reddedebilir bir kadın anne olmayı. pişman bile olabilir sonrasında (bkz: anne olmayı reddetmek) .erkek de...çok ayırmamak gerek cinsiyetler üzerinden aslında ama bizim gibi ülkelerde çocuk demek annenin ilgisine, babanın uzaktan sevgisine mazhar olduğundan "üremeyeceğim kadını ben ne yapayım" demeden önce "üresek bu çocuklara ben ne veririm, bu kadın ne verir" diye bir düşünmesi gerek er kişinin.

    kimseyi doğduğuna / doğurduğuna pişman etmeyin; başka şeyler paylaşın önce; belki bir gün biri de 23 kromozomunu sizinle paylaşır. ha bu arada, zekanın genetik kısmının tamamen anneden geçtiğine yönelik çalışmalar var...ben erime dizi dizi çocuklar verir bir güzel bağlarım diyecek akıl küplerini değil zeki kadınları arayın, ikna ederseniz vatana millete katkınız olsun.
    mesut
  9. sartlarim çok iyi olursa yaşam standartları yükselirse neden olmasın o güne kadar istemiyorum.
    belit
  10. üreme hedefli yaşamların artık son bulması gerekiyor.

    ben çocukları çok seviyorum. özellikle erkek çocuklarına ölüyorum, ama çocuk doğurmak istemiyorum. yeğenlerim olsun sevip vereyim ana-babalarına istiyorum.

    her kadın düşünmüştür sanırım ama erkekler için söylüyorum. içinizde sizden bağımsız ama size bağımlı bir canlı olduğunu hayal edin. kalp atışlarını duyabiliyosunuz, sağa sola kayıyor hissediyosunuz, tekme atıyor hissetmenin ötesinde dışardan görebiliyorsunuz. daha mükemmel bir şey düşünülemez herhalde. sırf bunları hissetmek için bile çocuk doğurabilir.

    bebek fetus artık her neyse benim içimde yaşamaya başladığı andan itibaren büyük risk.
    çocuğun herhangi bir engeli olsa ben bunu kaldırabilir miyim mesela?
    ya da bir çocuğu o engelle yaşamaya mahkum etmeye hakkım var mı?
    onun bana ihtiyacı varken bana bir şey olursa onu yalnız bırakmak zorunda kalırsam ne yapar kendi başına?
    onu ne kadar sevdiğimi anlatabilir miyim gösterebilir miyim?
    onu mutlu edecek şartlarda yetiştirebilir miyim?
    ya her şeyi fazlasıyla verirsem de yetinmeyi bilmeyen mutsuz bir çocuk olursa?
    olmaz ya hadi ben mükemmel bir anne oldum ya babası yeterli olmazsa ben yanlış seçim yaptım diye onu mutsuz etmeye hakkım var mı?
    çok iyi bir baba olurda benim için iyi bir eş olamazsa biz birlikte yaşayamıyoruz diye çocuğu birimizi seçmek zorunda bırakmaya hakkım var mı?
    bizden yana her şey çok iyi gitti diyelim, dışarısı sapık dolu onlardan nasıl koruyabilirim çocuğumu?
    benim inandığım doğruların çok tersi yönde ilerleyen bir ülkede nasıl bir gelecek vaadedebilirim çocuğuma?

    bunların hepsi bir yana benim için bir erkeğe senden çocuk yaparım demek çok büyük bir şey. çok iyi bir baba olacak olabilir ama benim çocuğumla olamayabilir. büyük konuşmuyorum bir gün birine ondan çocuk yapacak kadar aşık olursam onu bu zevkten mahrum edemem, ama oğlan olacak kız olursa boşarım, kuma getiririm üzerine gözünün yaşına bakmam.