hasretinden prangalar eskittim - ahmed arif - youreads

    • okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (8.46)
Yazar ahmed arif
hasretinden prangalar eskittim - ahmed arif
hasretinden prangalar eskittim, ilk kez 1968 yılında yayımlandı. o tarihten günümüze defalarca baskı yaptı. birbirini takip eden birkaç kuşak sosyalist ve devrimcinin ellerinde, sözlerinde ve şarkılarındaydı. birçok kişinin acı tatlı hatıralarında unutulmaz, özel bir yeri oldu. ahmed arif şiirleri bizce, hem şairin kendi kuşağının hem de ardından 68-78 kuşaklarının memleket ve halk sevgisini, isyancı ruhunu ve başkaldırı etiğini simgeliyor. kitabın bu 40. yıl özel basımıyla ahmed arif`in dizeleriyle, eski kuşaklara bir kırmızı karanfil vermek istedik. daha da önemlisi, gözlerden silinmeye çalışıldıkları bu çağda, bu fikirleri ve değerleri genç okurlara taşımak, hatırlatmak istedik. ahmed arif (1927-1991) diyarbakır doğumludur. ortaöğrenimini afyon lisesi`nde tamamladı. ankara üniversitesi dil ve tarih coğrafya fakültesi`nde felsefe eğitimi yaparken ceza yasası`nın 141. ve 142. maddelerine aykırı eylemde bulunma savıyla ilki 1950, ikincisi 1952-53 olmak üzere iki kez tutuklandığından öğrenimini tamamlama olanağı bulamadı. çeşitli ankara gazetelerinde çalıştı. şiirleri 1944-55 arasında dönemin dergilerinde yayımlandı. ilk ve tek şiir kitabı hasretinden prangalar eskittim 1968`de basıldı. günümüze kadar defalarca baskı yapan kitap, başta 68 ve 78 döneminin sosyal muhalefet hareketleri olmak üzere geniş bir okur kesimi tarafından benimsendi ve bir klasik haline geldi. (kitap bilgileri idefix'den alınmıştır.)


  1. bu kitap arkadaşa, sevgiliye, eşe dosta alınacak en güze hediyedir. şiir sevmeyeni şiir ile tanıştırır seveni ise mest eder değerinizi arttırır.
    malum yeni yıl geliyor insanlar hediye alma çılgınlığına başladı. gidip ottan boktan şeylere para harcamaktansa benim size önerim bu kitabı alın ve hediye edin. tabi siz sadece bu kitaba bağlı kalmayın başka şiir kitapları da alabilirsiniz maksat edebiyat kazansın.

    bana da en yakın arkadaşım seneler önce hediye vermişti oradan aklımda. hala başucumda saklarım.

    yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
    yitirmiş öpücükleri,
    payı yok, apansız inen akşamlardan,
    bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
    seni anlatabilsem seni...
    yokluğun, cehennemin öbür adıdır
    üşüyorum, kapama gözlerini...