içinizi dökme defteri - youreads

  1. sanırım hiçbir zaman mutlu olamayacağım.

    belki bir şeylerde iyileştiririm kendimi. belki son günlerde herkese dediğim "on sene önce tohum eksek, baksak, bugün ağacımız olurdu, bu sözü on sene sonra da söylememek için tohumlar atmalı."yı bir motto haline getirebilirim. belki belli miktarlarda kabullenmiş, huzurlu biri de olabilirim. ama asla "toplumdan" biri olmayacağım. duygularını, davranışlarını en coşkun hallerinde bile gözden geçirip kalibre etmeye çalışan, "doğru mu yapıyorum" diye soran, ebeveynsel bazı prensiplerden kopamamış, sosyal konulara kafa yormaktan yorulmuş biri olarak kalacağım hep. buna inanıyorum artık. geçmişte olduğu gibi, içe kapanıp kendimi üretmeye/öğrenmeye zorlamaktan başka şansım yok. bunun için motivasyon kaynağım yok ama hayat da bunun sözünü vermedi zaten. gittiği yere kadar gider artık ne diyeyim?
  2. istikrar hayatımda en bulamadığım, en istikrarsız olan şey oldu. şu hayatta paradan, aşktan, ihtiyaç görülen ne varsa hepsinden daha çok ihtiyaç duyduğum şey. bu kadar standartsızlığa, stabil kalamamaya gelemiyorum artık. her ne kadar dışarıdan buna hiç ihtiyaç görünmüyor gözüksem de ve bu yönde bir çabam yokmuş gibi hissedilse de, yana yakıla artık sadece bunu istiyorum. lütfen hanginiz de varsa ulaşın bana ve bir tutam (daha fazlasını istemiyorum bak) istikrarınızdan bana da verin.