kaçış gazeli - federico garcia lorca - youreads

  1. dostum miguel perez ferrero'ya



    nice nice yitirdim kendimi denizlerde
    kulaklarım yeni koparılmış çiçeklerle dolu
    dilim sevgiyle, sonsuz acıyla dolu.
    yitirdim nice nice kendimi denizlerde,
    yitirdiğim gibi gönlünde birtakım çocukların.

    bir gece olsun yoktur, bir öpücük verildiğinde
    yüzü silik insanların gülümseyişi duyulmasın,
    bir kişi olsun yoktur, yeni doğmuş bir çocuğa dokunduğunda
    atların kımıltısız kafataslarını unutsun.

    çünkü güller arar alınlarda
    sert bir kemik çevren,
    insan ellerinin de başka bir anlamı yoktur
    toprağın altındaki köklere öykünmekten.

    yitirdiğim gibi kendimi gönlünde birtakım çocukların,
    nice nice yitirdim kendimi denizlerde,
    suyu bilmezliğimle arayıp duruyorum
    beni yakıp tüketecek ışıklı bir ölümü.