1. bazıları yazar vasfını bile hak etmiyor. sırf para reklam için. inancım yok , ben kendimi gelistiririm gereğinde. onun yerine katılıyorum vikilediada sevdiğiniz kişilerin yaşamlarını okuyun, biyografik filmler izleyin. o kitaplar ütopik.. bakiniz bir örnek,
    ahmet şerif izgören
  2. meslek uydurmanın normalleştiği bi ülkede, kolaydan para kazanmanın yolunu bulmuş şarlatanların, ne idiğü belirsiz 2-3 kıytırık sertifikayla, yaşam koçluğu kisvesi altında piyasaya sürdükleri, yurdum insanının algısını oyalayıcı, sadece boş - beleş laf kalabalığından ibaret kağıt israfları..hepsi de aynı kişisel gelişimin laciverti.."pozitif ol mutluluğu bulacaksın" (!)??
  3. hayatta o kadar çok yapamazsın duyarken insanlar birbirini bitirmek için tüm bencillikleri çıkarcılıklari ile sizi soğururken bu kitaplar size aslında neler yapabileceğinizi söyler, mesela mümin sekmanin başarı öyküleri diye bir kitabı var zorlukların üstesinden gelen kendi yolunu çizmiş insanların hayat öykülerini okuyorsunuz ve bu size biraz umut biraz da güç veriyor, kötü bir şey mi bu değil ama belki genç yaşlarda okunup bırakılmalı.
    ayrıca stephen covey kitapları da hiç boş kitaplar değildir, bir çok üst düzey yönetici politikacı bu insanlardan ders almakta konferanslarına azımsanamayacak miktarda para dökülmektedir.
    özetle normal insansaniz normal insan kitapları okuyun.
    ama kendinize umudunuzu yitirdiğiniz bir donemdeyseniz onyargilarinizi kenara bırakın ve biraz goz atın şunlara.
  4. selüloz israfıdır.
  5. faydalı tarafları sigara kadar olan ,ergenlik yada çocukluk sonu dönemde okunan türdür.büyük motivasyon sağlamaya yarayan ama etkileri şişirilmiş bir balon gibi en ufak darbe de patlayan cinstendir. belirli bir yaşı alıp hayat tecrübeleri kazandıkça hayatın, başarının, basarisizligin kitaplardan ogrenilmedigini ,başarı kavramının ve anlamlarının hayatta yaşananlardan ogrenildigini anlıyorsunuz.
  6. eger gercekten bir kisisel gelisim kitabi okumak istiyorsaniz krishnamurti nin içsel devrim adlı kitabını siddetle tavsiye ederim
  7. etkisini 15 gün gösteren kitaplardır. akabinde başa sarılır.
  8. lsd
  9. jiddu krishnamurti kitapları kişisel gelişim kitapları değildir. zaten kitapları derleme tarzıdır, yani kendisi kaleme almamış söyleşilerinden oluşturulmuştur. yine bu nedenledir ki tüm kitaplarında ana temalar değişmez (mutluluk, yalnızlık, düşünce, üst insan vb.). söyleşileri düşünmeye, düşünceye yöneliktir.

    kişisel gelişim kitapları ise bana göre esasında gaz vermeye dayalı, tecrübelerce sabit olmayan varsayımlar üzerine kurulu bir takım düşünceler yumağıdır.
  10. bir yiğit özgür karikatüründe on adımda on iki adım başlıklı farazi bir kitap ile mizahi şekilde eleştirilen kitaplar.

    doğrudur, kalitesiz veya başkalarından kopya çeken yazarlar tarafından yazılmış sözümona "kişisel gelişim" kitapları, az emekle çok iyi sonuçlar almayı vaat eder. "aslansın, kaplansın" diye altı boş sözlerle seni motive etmeye çalışır.

    ben daha çok başkalarının başarılarından modellenen kişisel gelişim kitaplarını ve tabii ki biyografi veya otobiyografi tarzındaki kitaplardan kendi yorumlarımı çıkarmayı tercih ediyorum. kendi hayatınızı daha iyi bir noktaya taşıyabileceğine inananlardansanız* size de aynısını öneririm.