kuşatma - edip cansever - youreads

  1. bir gün akıp gitmeye her yerim
    suyundan içmeyle alışık.

    gitmek! yazmışım defterime çoktan
    rıhtımlar, güz halatları, daha bir sürü şey
    şuramda darmadağınık.

    vişneler, atlar, yıldızlar
    yıldızlar, sık ağaçlar, kasaba lokantaları
    yıllarca duran sözler yenisi konuşulmadık.

    oteller, oteller, o bakımsız suçluluğum benim
    geçmem kapınızdan bile artık.

    doğasın, bir sen beklersin beni, bilirim
    sesimi, düşlerimi, kırık parmaklarımı
    var başka neyimse onları artık.

    doğasın sen, doğasın, yarat beni yeniden
    ey yalnızlığımı kuşatan yalnızlık.