ölümlerin düşündüğü türkü - afşar timuçin - youreads



  1. bir akşamüstü balçık kuşları
    sessiz dökülürler yorgun akşama
    zehirli saatler emzirir suları
    günün ardından uzanıp dağlara
    yağmacılar doruklarda yıldızları çalarlar

    zamanın örgüsünü dişler gece kuşları
    uykunun kanını emer vampir
    güzelliğe kezzap döker karanlık
    sevinci tutsak eder korsanlar
    yavaş yavaş açılır yılan yumurtaları

    düşleri eksik imgelerle bozar
    kirpiler, kuzgunlar, kokarcalar
    geceye çakılır eskiyen kasımpatı
    uzaklardan boş kahkahalar gelir
    çocuğun boynunu takarlar ipe

    çirkinleştirerek yalnızlıkları
    bu cellatları kim besliyor
    kim yerleştiriyor çiçek diye
    kente bu gülünç sehpaları
    kim doğruyu kime benimsetiyor