phoenix - edip cansever - youreads

  1. ben orda, akşamına orospular dadanan
    camlarında pis sinekler gezinen, ben orda
    eskimiş bir tutuşla şarabını içiyor
    kadınlarda oluyor kadınsız bakışlarla
    başıyla öne düşmüş yüreğiyle beraber
    ya tanrıya inanır ya da isyana.

    kimseye vermiyor ki acılardan artarsa
    kuytular çıkarıyor sevişmeler onlardan
    bu nasıl bir bakış ki dünyaya intiharla
    ya da hep kar yağıyor da düşünmesi siyahtan
    öyle ya kim sevişirdi acıları olmasa
    kim bakardı uzağa köpekleri saymazsam.

    orası bir ölümdür şarabımı doyuran
    ölünen yüzler gibi bir bütündür adamlar
    vaftizi gün ışığında bir garip protestan
    tanrısıyla sevişir, herkes bilir sevişmeyi o kadar
    kim ne derse desin ben bu günü yakıyorum
    yeniden doğmak için çıkardığım yangından.

    ayrıca merak edenler için: (bkz: phoenix)