piste pistek - youreads

  1. piste pistek
    êvar bû
    hemoyê biçûk î boyaxçî
    li quncikê meydana mezin
    li nav dilê bajarê şamê
    serê westiyayî tewandibû
    wek firça nav destê xwe
    laşê xweyê zirav bilez bilez
    dihejand.
    hemoyî biçûk î eware
    di ber xwe de
    bi piste pist ev digot:
    tu mamoste piyê xwe deyne!
    tu bazirgan piyê xwe deyne!
    zabit… casûs… leşker… celad mirovê baş…û mirovê pîç…
    hûn hemû!
    yek li pey yekî piyê xwe deynin
    kes nema
    tenê xudê ma
    ez bawer im li wê dinyayê jî
    xudê ji bo boyaxkirina pêlavên xwe
    wê gazî kurdekî bike
    kî dibê
    “ew kurd ne ez im”
    ax dayê!
    tu dibê pêlavên xudê çi qas mezin bin
    çend numre ne lingên wî?
    lê ji bo pere!
    dayê tu dibê wê xudê çiqa sî bide

    şêrko bêkes

    fısıltı
    akşamdı
    küçük boyacı hemo
    büyük meydan'ın köşesinde
    şam şehrinin göbeğinde
    yorgun başını eğmiş incecik bedenini
    elindeki fırça gibi hızlı hızlı sallıyordu.
    küçük avare hemo
    belli belirsiz bir fısıltıyla
    şöyle diyordu:
    sen, öğretmen koy ayağını!
    sen, tüccar koy ayağını!
    subay… casus… asker… cellat…iyi insan..piç insan..
    siz hepiniz!
    sırayla koyun ayaklarınızı
    kimse kalmadı
    tanrı'dan başka
    inanıyorum ki öte dünyada da
    tanrı ayakkabılarını boyatmak için
    bir kürdü çağıracaktır.
    kim diyebilir ki “o kürt ben değilim.”
    ah anne,
    sence tanrı'nın ayakları ne kadar büyük?
    kaç numara giyiyordur?
    ya para!
    anneciğim sence tanrı ne kadar öder?
    seed