sen elimden tutunca - tuğrul tanyol - youreads

  1. sen elimden tutunca

    sen elimden tutunca
    deniz basardı içimi
    sen elimden tutunca, yüreğim
    yeşil yosunlara takılıp günlerce
    dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdi.

    günlerce, göz bebeklerini tutuşturan
    o gizli alevin kaynağını sorardım kendime.
    geceler boyu yolumu arardım
    zor ve aşılmaz tepelerde.
    sonra ışıklar söner, sonra yıldızlar
    düşerdi içimdeki serin göllere.
    sen elimden tutunca
    ben miydim, yoksa bir başkası
    yürüyen seninle...
    dalgalara ve rüzgâra basmadan yürüyen.

    sen elimden tutunca
    bir mavilik çökerdi gözlerime
    sonra tüm denizler çekilir
    bir orman uğultularla sarsılır
    bir güvercin sürüsü havalanırdı
    kış bürümüş yüreğimden
    sen tutunca ellerimden
    avlunun beyaz taşlarına dökülürdü
    kızıl yaprakları bir çınarın
    ve ben günlerce
    o yapraklara gömülüp ölmek isterdim.

    panjurları açık kalmış eski evler gibiydik
    rüzgârda çarpan, başıboş ve ürkek
    sen elimden tutunca
    kayaları delip çıkardı bir çiçek.

    sen elimden tutunca
    yolculuk basardı içimi
    kül rengi bulutlara takılıp günlerce...