üzülmedim diyemem - ibrahim tenekeci - youreads

  1. ey aşk, yaptığını beğendin mi:
    yetimler gibiyim ziyafetten aç dönen
    ters yakılan sigara, hemencecik söndürülen
    yoksulluk ile vakit geçer mi…uyanmış kalmışım nasıl şey bu
    toprağa baktım yerinde yoktu;
    şiirden aşağıya attım kendimi
    düşerken düşündüm ölmesem mi
    anlatıyorum hiç konuşmadan
    buğdayın içini dökmesi gibi…
    bugün dalgınım, dün de dalgındım
    aç bile değildim aynaya bakmasaydım
    dünden kalan yemekleri yerkenki gönülsüzlük gibi
    buradayım…burayı sevmiyorum bahsetmişimdir
    unufak olmak iyidir olmamaktan
    hiç böyle demedim, yarabbim bilir
    bu bozuk güzellik kalbimi yoranbir sandalye çektim zor günlerin altına
    ah ama,kimse yüz vermiyor bana, sandalye bile
    beni çağırıyor, yarım kalan ne varsa
    bana düşüyor, her yağmur tanesini
    suya götürmek, o serin ırmaklaraöyle ya,
    bir almanı herkes tanır miğferi varsa
    moskofu da tanırlar yatıp uyumamışsa
    bunları şunun için anıyorum burada
    kim tanır beni şaşkınlığım olmasabağırıp duruyorum denizin ortasında
    su buradan ne kadar uzakta