yalnızsan eğer - ahmet telli - youreads

  1. yalnızsan eğer

    hayatın devraldığı
    sessiz bir özsudur acı
    birikir yüreğinin kıvrımlarında
    ve ağar gözlerine ağır ağır
    bulutlar yere inmiştir artık
    ya da gurbettesindir
    unutma

    bir hayalet gibi kapındadır
    yalnızlık denilen şey
    ufkun kararabilir birden
    için çölleşebilir
    kaçışın bile bir adımdır
    ya da dönüşündür kendine
    unutma

    her sayfası kederle kararan
    bir hüzün defterine döner günler
    ve her sabah ‘merhaba hüzün’
    “merhaba yalnızlık”
    diyerek başlarsın hayata
    ama hayat bağışlamayacaktır seni
    unutma

    üstelik günlüğü yoktur hüznün
    hiçbir zaman da tutulmayacaktır
    serüvenlerin yorgun yeniği
    elleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzün
    ya da hasta bir tanıdıktır ancak
    hepsi o kadar
    unutma